دالتپارین

موارد مصرف

این دارو برای پیشگیری از ترومبوز وریدهای عمقی (DVT) در بیمارانی که تحت عمل جراحی شکمی قرار می گیرند و در معرض خطر ترومبوآمبولیک هستند (و بیمارانی که سن بیش از  40سال دارند، چاق می باشند و قرار است تحت بیهوشی عمومی بیش از 30 دقیقه قرار گیرند و دارای سابقة DVT یا آمبولی ریوی هستند مصرف می شود.

عوارض جانبی

خونریزی، نکروز پوست، ترومبوسیتوپنی، افزایش پتاسیم خون، واکنش های حساسیتی شدید (از جمله تاول، آنژیوادم و آنافیلاکسی) استئوپوروز (بعد از مصرف طولانی) از عوارض جانبی این دارو می باشد.

موارد منع مصرف

این دارو در هموفیلی و دیگر اختلالات خونریزی دهنده، ترومبوسیتوپنی، (از جمله سابقة ترومبوسیتوپنی ناشی از هپارین)، زخم معده، خونریزی مغزی اخیر، بالا بودن فشار خون شدید، بیماری شدید کبدی (از جمله واریس مری)، پس ازترومای شدید یا جراحی اخیر چشم یا سیستم عصبی، اندوکاردیت باکتریایی حاد، بی حسی نخاعی یا اپی دورال با مقادیر درمانی هپارین، حساسیت مفرط به هپارین نباید مصرف شود.

مقدار مصرف

برای پیشگیری از ترومبوز وریدهای عمقی در بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار می گیرند، در بیماران در معرض خطر متوسط، از طریق تزریق زیرجلدی 2500 واحد یک تا دو ساعت قبل از جراحی و سپس 2500 واحد هر 24 ساعت به مدت 5 تا 7 روز یا طولانی تر و در بیماران در معرض خطر بالا 2500 واحد یک تا دو ساعت قبل از عمل جراحی و سپس 2500 واحد 8 - 12 ساعت بعد (یا 5000 واحد شب قبل از جراحی و سپس 5000 واحد در شب بعد) و سپس5000  واحد هر 24 ساعت به مدت 5 تا 7 روز یا طولانی تر (5 هفته در موارد تعویض لگن) مصرف می شود. در پیشگیری از ترومبوز وریدهای عمقی از طریق تزریق زیر جلدی، 5000 واحد هر 24 ساعت مصرف می شود. در درمان ترومبوز وریدهای عمقی و آمبولی ریوی، از طریق تزریق ز یرجلدی به صورت مقدار واحد روزانه در بزرگسالان با وزن کمتر از 46 کیلوگرم 7500 واحد، 46 تا 56 کیلوگرم 10,000 واحد، 57 تا 68 کیلوگرم 12,500 واحد، 69 تا 82 کیلوگرم 15,000 واحد و 83 کیلوگرم و بالاتر 18,000 واحد همراه با درمان با داروهای ضد انعقادی خوراکی تا هنگامی که غلظت کمپلکس پروترومبین در دامنة درمانی قرار گیرد (معمولاً حداقل به مدت 5 روز9) مصرف می شود.

برای بیماران در معرض خطر بالای خونریزی به ترتیب زیر عمل شود:

در درمان ترومبوز وریدهای عمقی و آمبولی ریوی از طریق تزریق زیر جلدی، مقدار unit/kg 200 (حداکثر 18,000 واحد) به صورت یک مقدار واحد روزانه (یا 100 units/kg  دو بار در روز در صورت افزایش خطر خونریزی) همراه با داروهای ضد انعقادی خوراکی تا زمانی که غلظت کمپلکس پروترومبین در دامنه درمانی قرارگیرد (معمولاً حداقل به مدت 5 روز) مصرف می شود.

 

توجه: به منظور پیگیری وضعیت بیمار، باید پس از یک نوبت مصرف دارو، هر 3 - 4 ساعت از بیمار خونگیری به عمل آید (غلظت توصیه شدة پلاسمایی برای آنتی فاکتور 0.5 - 1unit/mL Xa می باشد). برای رژیم درمانی روزانه یک نوبت، احتیاجی به پیگیری وضعیت نبوده و عموماً این پیگیری برای رژیم دوبار در روز نیز ضروری نیست .برای درمان بیماری عروق کرونر ناپایدار، از طریق تزریق زیرجلدی، مقدار  120 units/kg هر 12 ساعت (حداکثر10,000  واحد دو بار در روز) به مدت 5 - 8 روز مصرف می شود.

برای جلوگیری از لخته شدن Extracorporeal circuits، باید به بروشور محصول مراجعه شود .برای درمان بیماری عروق کرونر ناپایدار، (از جمله آنفارکتوس میوکارد بدون ST-segment-elevation )از طریق تزریق زیرجلدی، مقدار 120 unit/kg  هر 12 ساعت (حداکثر 10,000 واحد دو بار در روز) به مدت تا 8 روز مصرف می شود. پس از 8 روز (در  صورتی که نیاز به آنژیوگرافی یا revascularization باشد) برای زنان با وزن کمتر از 80 کیلوگرم و مردان با وزن کمتر از 70 کیلوگرم، 5000 واحد هر 12 ساعت و برای زنان با وزن بالای 80 کیلوگرم و مردان با وزن بالاتر از 70 کیلوگرم،7500  واحد هر 12 ساعت تا روز انجام عملیات فوق (حداکثر 45 روز) تزریق می شود.

فرم های دارویی

Injection: 10000 U/ml, 12500 U/ml, 25000 U/ml, 7500 U/0.3 ml