دفروکسامین

موارد مصرف دفروکسامین

دفروکسامین یک عامل شلات کننده فعال است که به عنوان داروی کمکی در درمان مسمومیت با آهن بکار برده می شود.

این دارو همچنین برای تسریع دفع آهن مصرف می شود. دفروکسامین از راه تزریق وریدی، عضلانی و یا داخل صفاقی برای کنترل تجمع آلومینیوم در استخوان ها، در مبتلایان به نارسایی کلیوی و در درمان مسمومیت های عصبی و یا ناهنجاریهای استخوانی در بیماران تحت دیالیز به کار برده می شود.

مکانیسم اثر دفروکسامین

دفروکسامین با آهن سه ظرفیتی اتصال پیدا کرده و از شرکت آن در واکنش های شیمیایی جلوگیری می کند. این دارو می تواند به آهن آزاد سرم، آهن فریتین و هموسیدرین اتصال پیدا کند، ولی از هموگلوبین، میوگلوبین و سیتوکروم ها نمی تواند آهن برداشت کند.

دفروکسامین همچنین می تواند از بافت های مختلف آلومینیوم را برداشت کرده و یک کمپلکس پایدار محلول در آب ایجاد کند.

فارماکوکینتیک

کمتر از 15% دارو از طریق دستگاه گوارش جذب می شود. بنابراین از طریق تزریقی مورد استفاده قرار می گیرد. دفروکسامین بوسیله آنزیمهای پلاسمایی متابولیزه و از طریق ادرار دفع می شود. مقداری از دارو نیز از طریق صفرا و مدفوع دفع می گردد و نیمه عمر آن 6 ساعت می باشد.

آهن شلات شده که از طریق کلیه ها دفع می گردد ، رنگ ادرار را به قرمز متمایل می کند.

موارد منع مصرف دفروکسامین

این دارو در بیماری های شدید کلیوی یا بی ادراری و در هموکروماتوز اولیه و در کودکان زیر سه سال نباید مصرف شود.

عوارض جانبی دفروکسامین

درمحل تزریق گاهی خارش، درد و سفتی ایجاد می گردد. در درمان دراز مدت ممکن است واکنش های آلرژیک شامل تورم روی پوست، خارش عمومی بدن، ضایعات پوستی و واکنش های حساسیتی رخ دهد.

هشدارها
  1. احتمال بروز آب مروارید در بیمارانی که تحت درمان طولانی با دفروکسامین هستند، وجود دارد.
  2. این دارو در افراد سالخورده باید همراه با ویتامین C استفاده گردد.
  3. راه تجویز وریدی باید فقط در بیماران مبتلا به کلاپس قلبی – عروقی مورد استفاده قرار گیرد و در اولین فرصت تجویز دارو به صورت داخل عضلانی ادامه یابد.
تداخل های دارویی

تجویز همزمان با ویتامین C باعث افزایش توانایی این دارو در دفع بیشتر آهن می گردد، اگرچه احتمال سمیت آهن نیز افزایش می یابد.

مقدار مصرف دفروکسامین

بزرگسالان:

در مسمومیت با آهن، ابتدا مقدار یک گرم و سپس هر چهارساعت 500 میلی گرم (تا دو بار) به صورت عضلانی تزریق می شود.

درصورت لزوم تجویز دارو به میزان 500 میلی گرم هر 4 – 12 ساعت تا حداکثر6 g/day  قابل تکرار است.

برای تجویز زیرجلدی مقدار1 - 2 g  طی مدت 8 – 24 ساعت توسط یک پمپ سیار تزریق می گردد. مقدار مصرف دارو از 20 mg/kg  شروع و به60 mg/kg  یا مقدار تام 3 گرم در 10 میلی لیتر آب مقطر استریل افزایش می یابد که طی 10 ساعت در بافت زیر جلد انفوزیون می شود.

در مسمومیت مزمن20 - 50 mg/kg/day  از دارو طی مدت 8 ساعت به صورت زیر جلدی تزریق می گردد. مع ذالک، تزریق عضلانی راه تجویز ترجیحی دارو است که باید در تمام بیمارانی که در حالت شوک نمی باشند، مورد استفاده قرار گیرد.

مقدار مصرف معمول داخل عضلانی بالغین و اطفال 0.5 – 1 g/day  می باشد به علاوه در صورت انتقال خون به بیمار لازم است یک مقدار 2 گرمی دارو همراه با هر واحد خون تزریقی به صورت انفوزیون آهسته داخل وریدی با حداکثر سرعت 15 mg/kg/h  تجویز گردد.

 

کودکان:

 مقدار توصیه شده دفروکسامین برای اطفال در مسمومیت حاد با آهن مقدار50 mg/kg/day  است که هر 6 ساعت و تا زمانی که رنگ ادرار تغییر نیافته است، به صورت داخل عضلانی تجویز می گردد. سلامت و کارآیی دارو در اطفال کوچکتر از 3 سال ثابت نشده است.

 

فرم های دارویی

Powder for Injection: 500 mg, 2 g