دزی پرامین

موارد مصرف

این دارو برای درمان بیماری افسردگی بکارمی رود.

مکانیسم اثر

دزیپرامین از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین و سروتونین توسط غشاء پایانه سلول عصبی پیش سیناپسی، غلظت آنها را در سیستم عصبی مرکزی افزایش می دهد.  بنظر می رسد که با تداوم مصرف این دارو تغییراتی در سطح گیرنده ها ایجاد می شود که تا حدودی اثرات ضد افسردگی این دارو را توجیه می کند.

فارماکوکینتیک

این دارو پس از تجویز خوراکی به سرعت و بطور کامل جذب می شود و دارای متابولیسم گذر اول کبدی است. دارو فاقد متابولیت فعال است.   96% آن به پروتئین های پلاسما متصل می شود. دفع دارو از طریق کلیه است. نیمه عمر دارو 12 - 27 ساعت و زمان شروع اثر دارو 2 - 3 هفته می باشد.

عوارض جانبی

خشکی دهان، خواب آلودگی، ضعف و خستگی، تاری دید (اختلال در تطابق، افزایش فشار داخل چشم)، یبوست، تهوع، اشکال در ادرار کردن، کاهش فشار خون وضعیتی، اختلال ضربان قلب، تداخل در فعالیت جنسی، افزایش اشتها و وزن، اختلالات خونی، اغتشاش شعور، عصبانیت یا بیقراری، لرزش اندام ها ازعوارض جانبی این دارو هستند.

هشدارها

در موارد زیر مصرف این دارو باید با احتیاط فراوان صورت گیرد:

الکلسیم حاد، آسم، اختلالات دو قطبی، اختلالات خونی، گوارشی یا قلبی - عروقی، گلوکوم با زاویه بسته، افزایش فشار کره چشم، پرکاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات، عیب کار کبد یا کلیه، اسکیزوفرنی، حملات تشنجی، حساسیت به داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و احتباس ادرار.

تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان این دارو با مهارکننده های آنزیم MAO باعث تحریک CNS و بالا رفتن فشار خون می گردد.
  • این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضد صرع، مقابله می کند. بعضی از داروهای ضد صرع با کاهش غلظت پلاسمایی این دارو، اثر ضد افسردگی آن را کاهش می دهند.
  • این دارو اثر پائین آورنده فشار خون کلونیدین و گوانتیدین را کاهش می دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با فنوتیازین ها موجب افزایش عوارض جانبی آنتی موسکارینی و تسکین بخش هر دو دارو می شود و همچنین احتمال بروز حملات تشنجی را افزایش می دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای مقلد سمپاتیک ممکن است سبب تشدید عوارض قلبی - عروقی و احتمالاً بروز آریتمی، تاکی کاردی یا افزایش فشار خون شود.
  • سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش می دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز اگرانولوسیتوز را افزایش دهد.
  • مصرف همزمان فرآورده های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو ممکن است سبب بروز ضعف شدید CNS، ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود.
  • در صورت تزریق داخل نخاعی متریزامید همزمان با مصرف این دارو، احتمال بروز حملات تشنجی افزایش می یابد و بنابراین باید از 4 ساعت قبل و تا 24 ساعت پس از میلوگرافی مصرف دزی پرامین قطع شود.
نکات قابل توصیه
  1. از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. در صورت نیاز، کاهش مقدار مصرف باید تدریجی و در طول یک دوره حداقل 4 هفته ای باید انجام شود.
  2. در هفته های اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودکشی باید بیمار را تحت نظرباشد.
  3. بیش از یک داروی ضد افسردگی در یک زمان نباید تجویز شود.
  4. برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل 1 - 6 هفته وقت لازم است.
  5. به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یکباره آن در موقع خواب، کفایت می کند.
  6. باید به بیمار یاد آوری شود که در صورت بروز علائم آنتی موسکارینی به درمان ادامه دهد، چون به این اثرات تا حدی تحمل حاصل می شود.
  7. در صورت مصرف مهار کننده های آنزیم  MAOتوسط بیمار، باید دو هفته بعد از قطع مصرف آنها، مصرف این دارو را آغاز کند.
  8. در صورت ضرورت مصرف داروی مهار کننده MAO باید حداقل یک هفته میان قطع مصرف این دارو و شروع داروی جدید فاصله ایجاد شود.
  9. دوره درمان با این دارو باید کامل شود. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده، مصرف شود.
  10. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، اگر رژیم درمانی بصورت چند نوبت در روز باشد، به محض به یاد آوردن آن نوبت باید مصرف شود، مگراینکه تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد، در اینصورت، مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر گردد. اگر رژیم درمانی بصورت مصرف در هنگام خواب باشد، در صورت فراموش کردن مصرف دارو، نباید هنگام صبح دارو مصرف شود. بهتر است در این موارد با پزشک مشورت گردد.
  11. به دلیل احتمال بروز منگی و سرگیجه، هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.
  12. با مصرف این دارو، خشکی دهان ممکن است بروز نماید. در صورت تداوم این عارضه به مدت بیش از 2 هفته، باید به پزشک مراجعه نمود.
  13. احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف این دارو وجود دارد، لذا ضروری است از پوشش ضد آفتاب استفاده شود.
  14. بیمار باید 3 - 7 روز پس از قطع مصرف تحت نظر باشد.
  15. در صورت نیاز به هر گونه عمل جراحی یا درمان اضطراری، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

 100 - 200 mg/day در مقادیر منقسم یا یکجا هنگام خواب مصرف می شود. در صورت لزوم مقدار مصرف برحسب نیاز و تحمل بیمار افزایش می یابد.

کودکان:

در کودکان 6 - 12 سال  10 - 30 mg/dayیا1 - 5 mg/kg/day  در مقادیر منقسم و در نوجوانان  25 - 50 mg/day مصرف می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 25 mg