دگزامتازون چشمی

موارد مصرف

دگزامتازون در درمان موضعی کوتاه مدت حالت های التهابی و آلرژیک چشم و گوش خارجی که به کورتیکواستروئیدها پاسخ می دهند، مصرف می شود.

مکانیسم اثر

در غلظت های زیاد موضعی، کورتیکواستروئیدها اثر مستقیم بر غشاء دارند. کورتیکواستروئیدها، اگزودای سلولی و فیبرینی و انفیلتراسیون بافتی را کاهش می دهند. ممانعت از فعالیت تشکیل کلاژن و بافت همبند، تاخیر در تولید مجدد سلول های اپی تلیال، کاهش تشکیل عروق جدید پس از التهاب و کاهش نفوذپذیری مویرگ های متورم از دیگر اثرات این دارو می باشد.

فارماکوکینتیک

این دارو از طریق زلالیه، قرنیه، عنبیه، مشیمیه، جسم مژگانی و شبکیه جذب می شود.

عوارض جانبی

تاری دید، درد چشم، سردرد و مشاهده هاله های نورانی در اطراف چراغ ها، پائین افتادن پلک ها و بزرگ شدن غیرعادی چشم، سوزش و آبریزش و همچنین واکنش های حساسیت موضعی در گوش، از عوارض جانبی دارو می باشد.

موارد منع مصرف

این دارو در بیماری های قارچی چشم و گوش، التهاب حاد قرنیه ناشی از تبخال، سوراخ شدن پرده گوش، سل چشمی یا گوشی، عفونت های درمان نشده و بیماری ویروسی در مرحله عفونی حاد نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود بیماران مبتلا به آب مروارید، گلوکوم مزمن با زاویه باز یا سابقه آن، التهاب گوش میانی (به خصوص در کودکان) و سایر عفونت های قرنیه و ملتحمه یا گوش.
  2. مصرف نابجا یا طولانی کورتیکواستروئیدهای موضعی ممکن است به بروز گلوکوم یا آب مروارید استروئیدی نزد افراد مستعد منجر شود.
نکات قابل توصیه
  1. اگر پس از 5 - 7 روز بهبودی حاصل نشد و یا وضعیت بیماری چشم یا گوش بدتر شد، باید به پزشک مراجعه شود.
  2. در صورت استفاده دارو در گوش، می توان آن را به طور مستقیم در گوش ریخت یا گاز آغشته با دارو و یا فتیله پنبه ای آغشته به دارو را در سوراخ گوش گذاشت. این فتیله هر 12 - 24 ساعت یک بار باید تعویض شود.
مقدار مصرف

یک قطره، 4 - 6 بار در روز در ملتحمه چکانده می شود. در بیماری های شدید، درمان با 1 - 2 قطره هر 30  - 60 دقیقه شروع شده و در صورت تخفیف التهاب، به تدریج مقدار مصرف دارو کاهش می یابد.

فرم های دارویی

Ophthalmic/Otic Drops: 0.1% (as Disodium)