دی هیدرو ارگوتامین

موارد مصرف

این دارو در درمان سردردهای عروقی مانند میگرن، درمان کمی فشار خون در حالت ایستاده ناشی از عوامل مختلف مانند بی کفایتی اعصاب خودکار و بیحسی استفاده می شود.

فارماکوکینتیک

متابولیسم این دارو احتمالاً کبدی است و در عبور اول از کبد به مقدار زیادی متابولیزه می شود. نیمه عمر آن 1.3 - 3.9 ساعت است و طول اثر آن در تزریق عضلانی 3 - 4 ساعت است. دفع آن کلیوی بوده و کمتر از 10% آن بصورت تغییر نیافته و بقیه آن بصورت متابولیت دفع می شود. جذب این دارو از راه تزریق عضلانی و زیرجلدی سریع است. پیوند دارو به پروتئین بسیار زیاد است.

عوارض جانبی

سرگیجه، سردرد، تهوع یا استفراغ، خارش پوست، بیحسی، رنگ پریدگی یا سردی دست و ضعف پاها از عوارض جانبی دارو هستند.

موارد منع مصرف

این دارو در دوران بارداری منع مصرف دارد

این دارو در صورت انجام آنژیوپلاستی، جراحی عروق بویژه شریان و زیادی شدید و غیرقابل کنترل فشار خون نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: بیماری شریان کرونر، آنژین صدری (غیر پایدار یا وازواسپاستیک)، عیب کار کبد، بیماری عروق محیطی، کهیر شدید بویژه اگر همراه با بیماری کبدی باشد، عفونت و عیب کار کلیه.
  2. در صورت وجود تروما، مصرف دی هیدروارگوتامین به تنهایی در صورتی که همراه با مقادیر کم هپارین برای پیشگیری از مشکلات ترومبوتیک پیش از عمل جراحی مصرف شود، باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
تداخل های دارویی

مصرف همزمان آلکالوئیدهای ارگو با سایر تنگ کننده های عروقی از جمله موادی که در بعضی از بیحس کننده های موضعی وجود دارند، باعث افزایش انقباض عروقی می شود.

نکات قابل توصیه
  1. احتمال بروز مسمومیت با ارگو و گانگرن با مصرف مقادیر زیاد دارو وجود دارد.
  2. برای دستیابی به نتیجه مطلوب، بیمار باید با بروز اولین علامت حمله میگرنی دارو را مصرف نماید و حداقل به مدت 2 ساعت در یک اتاق آرام و تاریک استراحت نماید.
  3. طی درمان با این دارو از استعمال دخانیات باید خودداری شود.
  4. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود. مصرف مقادیر زیاد این دارو خطر بروز عادت و انقباض عروق محیطی را افزایش می دهد.
  5. در صورتی که مصرف مقادیر معمول سبب رفع سردرد نشود، باید به پزشک مراجعه شود.
مقدار مصرف

خوراکی

بزرگسالان:

در حملات ضعیف میگرنی 1 - 3 میلی گرم مصرف می شود که در صورت نیاز هر نیم ساعت تکرار می گردد تا به مقدار تام 10 میلی گرم برسد. برای کاهش شدت و تعداد دفعات حمله، مقدار 1 - 2 میلی گرم سه بار در روز مصرف می شود.

 

تزریقی

بزرگسالان:

در شروع حمله میگرنی، مقدار 1 میلی گرم و به دنبال آن هر 1 ساعت 1 میلی گرم در صورت نیاز تا حداکثر 3 میلی گرم در هر حمله میگرن یا 6 میلی گرم در هفته تزریق عضلانی می شود. از راه وریدی شروع حمله، مقدار 1 میلی گرم و به دنبال آن هر 1 ساعت 1 میلی گرم در صورت نیاز تا حداکثر 2 میلی گرم در هر حمله میگرن یا 6 میلی گرم در هفته تزریق می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 2.5 mg

Injection: 1 mg/ml