دیمن هیدرینات

موارد مصرف

دیمن هیدرینات در درمان سرگیجه، تهوع، بیماری مسافرت و همچنین سرگیجه ناشی از بیماریهایی که بر روی بخش دهلیزی گوش اثر می گذارند (مانند لابیرنت) به کار می رود.

مکانیسم اثر

دیمن هیدرینات یک داروی آنتی هیستامین است و احتمالاً با اثر ضد موسکارینی مرکزی باعث کاهش فعالیت لابیرنت و مرکز CTZ در بصل النخاع و مهار سرگیجه و تهوع می گردد.

فارماکوکینتیک

این دارو بخوبی از راه خوراکی جذب می گردد. متابولیسم آن کبدی است و از کلیه طی 24 ساعت به صورت متابولیت دفع می گردد.

عوارض جانبی

خواب آلودگی، غلیظ شدن ترشحات نایژه، تاری دید، دفع مشکل یا دردناک ادرار، هیجان و عصبانیت از عوارض این دارو هستند.

هشدارها
  1. احتمال بروز سرگیجه، تسکین، اغتشاش شعور و کمی فشارخون در بیماران سالخورده وجود دارد.
  2. احتمال بروز خشکی دهان وجود دارد و در صورت مصرف مداوم ممکن است باعث بروز بیماری های دهان و دندان گردد.
تداخل های دارویی

این دارو اثر ات ضد موسکارینی آمانتادین، آتروپین و ترکیبات مشابه، هالوپیریدول، فنوتیازین ها و پروکائین آمید را تشدید می کند. مصرف همزمان آن با داروهای سمی برای گوش می تواند علائم اثر سمی این داروها بر گوش را بپوشاند. این دارو اثرات داروهای مضعف CNS را تشدید می کند.

نکات قابل توصیه
  1. بمنظور کاهش تحریک گوارشی، همراه غذا، آب یا شیر مصرف شود.
  2. احتمال بروز خواب آلودگی وجود دارد، بنابراین از کار با آلاتی که نیازمند هوشیاری است مانند رانندگی خودداری شود.
  3. دیمن هیدرینات به عنوان ضد سرگیجه و تهوع باید حداقل نیم ساعت قبل از مسافرت مصرف گردد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

بعنوان ضد استفراغ و ضد سرگیجه مقدار 50-100 میلی گرم هر 4 ساعت برحسب نیاز مصرف می شود. حداکثر مقدار مصرف در بزرگسالان 400 mg/day است.

کودکان:

در کودکان 1-6  سال، 12.5-25 mg/day و در کودکان 7-12 سال 25-50 mg/day مصرف می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 50 mg