دی پیریدامول

موارد مصرف

دی پیریدامول به عنوان داروی کمکی همراه با داروهای ضد انعقاد خوراکی برای پیشگیری از ترومبوآمبولی پس از جراحی دریچه های قلب مصرف می شود. دی پیریدامول از راه وریدی فقط به عنوان داروی کمک تشخیصی در تصویربرداری از پرفوزیون عضله قلب، برای تشخیص نقص پرفوزیون همراه با بیماری شریان کرونر مصرف می شود.

مکانیسم اثر

دی پیریدامول غلظت آدنوزین درون زاد (گشاد کننده عروق کرونر و مهار کننده تجمع پلاکتی) وAMP  حلقوی درون پلاکتی را از طریق افزایش تحریک فعالیت آدنیلات سیکلاز و مهار آنزیم فسفودی استراز بالا می برد. این امر می تواند نهایتاً منجر به مهار تجمع پلاکت ها و گشادی عروق کرونر شود.

فارماکوکینتیک

جذب دی پیریدامول آهسته و متغیر است. فراهمی زیستی این دارو 27 - 66 درصد است .پیوند آن به پروتئین بسیار زیاد است (91 - 99 درصد) متابولیسم دارو کبدی است. نیمه عمر دفع آن از راه خوراکی و وریدی 10 ساعت است. زمان لازم برای رسیدن به اوج غلظت پلاسمایی، از ر اه خوراکی در حدود75  دقیقه و از راه وریدی 2 دقیقه پس از اتمام یک انفوزیون 4 دقیق های است. دفع این دارو عمدتاً از طریق صفرا است (تا 20 درصد ممکن است گردش مجدد روده ای - کبدی داشته باشد). در صورت انفوزیون0.56 mg/kg  طی 4 ساعت اثر دارو 3.8 - 8.7 دقیقه پس از شروع انفوزیون به حد اکثر می رسد.

عوارض جانبی

تهوع، اسهال، سردرد، سرگیجه، درد عضلانی و کمی فشار خون با مصرف این دارو گزارش شده است. همچنین درد قفسه سینه، تغییرات فشار خون، تاکی کاردی و یا آریتمی با تزریق این دارو مشاهده شده است. همچنین، مصرف این دارو بندرت ممکن است باعث تشدید علائم بیماری عروق کرونر شود. جوش های پوستی و دیس پنه (پس از تزریق IV) از عوارض دیگر این دارو هستند.

هشدارها
  1. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط مصرف شود
  2. انفارکتوس اخیر قلب، آنژین قلبی که وضعیت آن به سرعت تشدید می شود، تنگی آئورت، میگرن (ممکن است سبب تشدید میگرن شود) و کمی فشار خون.
  3. مصرف این دارو از راه تزریق وریدی برای تشخیص وضعیت پرفوزیون قلب، در بیماران مبتلا به آسم یا سابقه ابتلای به آن باید با احتیاط صورت گیرد.
  4. علائم حیاتی بیمار، بویژه فشار خون باید پیگیری شود. نوار قلبی نیز باید گرفته شود.
تداخل های دارویی

با مصرف همزمان داروهای ضد انعقاد خوراکی یا هپارین با دی پیریدامول، به علت مهار تجمع پلاکتی ناشی از این دارو، خطر بروز خونریزی ممکن است افزایش یابد. مصرف همزمان دی پیریدامول با سایر داروهای مهار کننده تجمع پلاکتی، بویژه سالیسیلات ها و اسید استیل سالیسیلیک ممکن است خطر بروز خونریزی شدید ناشی از اثرات اضافی مهار تجمع پلاکتی را افزایش دهد. مصرف همزمان دی پیریدامول با داروهای ترومبولیتیک (استرپتوکیناز واوروکیناز) به علت افزایش خطر بروز خونریزی شدید ناشی از مهار تجمع پلاکتی توسط دی پیریدامول توصیه نمی شود. تئوفیلین باعث کاهش اثر فارماکولوژیک دی پیریدامول می شود.

نکات قابل توصیه
  1. دارو باید در فواصل زمانی یکسان مصرف شود.
  2. از مصرف اسید استیک سالیسیلیک همراه با این دارو، مگر با تجویز پزشک، باید خودداری شود.
  3. هنگام برخاستن از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.
  4. به منظور افزایش جذب، بهتر است دارو همراه با آب، حداقل یک ساعت قبل یا دو ساعت بعد از غذا مصرف شود. در صورت بروز تحریک گوارشی، دارو باید همراه با شیر یا غذا مصرف شود.
  5. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، اگر تا نوبت بعدی بیش از 4 ساعت باقیمانده باشد، در صورت یادآوری بلافاصله دارو باید مصرف شود. در غیر این صورت، باید طبق رژیم درمانی معمول، دارو مصرف شده و از دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی باید خودداری گردد.
مقدار مصرف

خوراکی

بزرگسالان:

به عنوان مهار کننده تجمع پلاکتی برای پیشگیری از ترومبوآمبولی پس از جراحی دریچه های قلب 75 - 100 میلی گرم 4 بار در روز همراه با یک داروی ضد انعقاد مصرف می شود.

 

تزریقی

بزرگسالان:

به عنوان داروی کمک تشخیصی 0.57 mg/kg با سرعت  0.142 mg/kg/minبرای 4 دقیقه انفوزیون وریدی می شود.

کودکان:

60 میلی گرم از دارو مصرف می شود.

فرم های دارویی

Coated Tablet: 25 mg, 75 mg