اپی روبیسین

موارد مصرف

اپی روبیسین در درمان سرطان سینه، مثانه، میلوم مولتیپل، لنفوم ها، لوسمی های حاد، سرطان رحم، تخمدان، پروستات و دستگاه گوارش مصرف شده است.

مکانیسم اثر

اپیروبیسین از دسته آنتی بیوتیک های ضد سرطان است و احتمالاً از طریق اتصال به DNA مانع ساخت اسیدهای هسته ای می شود.

فارماکوکینتیک

اپی روبیسین توسط کبد متابولیزه شده و عمدتاً از طریق صفرا دفع می شود. نیمه عمر دارو 30-40 ساعت است و از سد خونی - مغزی نیز عبور نمی کند.

عوارض جانبی

لکوپنی یا عفونت، التهاب مخاط د هان و التهاب ریوی از عوارض جانبی شایع دارو هستند.

تداخل های دارویی

این دارو با آلوپورینول، کولشی سین، سایر داروهای تضعیف کننده مغز استخوان، رادیوتراپی و دانوروبیسین تداخل دارد.

نکات قابل توصیه
  1. اپی روبیسین نباید در بیمارانی که قبلاً مقادیر تجمعی کامل اپی روبیسین و دانوروبیسین را دریافت کرد ه اند، مصرف شود.
  2. با مصرف اپی روبیسین در فواصل یک هفته ای ممکن است خطر عوارض جانبی قلبی و خونی کمتر شود.
  3. اپی روبیسین را باید بصورت تزریق وریدی آهسته تجویز کرد. به علت تحریک ورید در محل تزریق و احتمال خطر بروز ترومبوفلبیت و نشت دارو به بافت های اطراف رگ، انفوزیون وریدی دارو توصیه نمی شود.
  4. اپی روبیسین موجب نکروز موضعی بافت ها می شود. به همین دلیل بصورت عضلانی یا زیر جلدی نباید تزریق شود.
مقدار مصرف

اپی روبیسین به مقدار 135 mg/m2 هر 3 هفته یکبار یا  45 mg/m2 برای سه روز متوالی هر  3هفته یکبار مصرف می شود. مقدار مصرف تام  اپی روبیسین نباید از 1 g/m2 بیشتر شود.

فرم های دارویی

Injection: 10 mg, 50 mg