استراموستین

موارد مصرف

استراموستین در درمان کارسینومای پروستات مصرف می شود.

مکانیسم اثر

استراموستین یک آلکیله کننده ضعیف بوده و ممکن است در بیماران مقاوم به استروژن موثر باشد. اثر دیگر آن مهار تقسیم میتوز است. اثرات استروژنیک آن مشابه استرادیول است و از طریق تضعیف محور هیپوتالاموس - هیپوفیز سبب کاهش غلظت سرمی تستوسترون می شود.

فارماکوکینتیک

جذب خوراکی آن 75 درصد است. متابولیسم آن سریع بوده و در اثر عبور اولیه کبدی به استرادیول (به مقدار جزئی)، استرون و نیتروژن موستارد هیدرولیز می شود. نیمه عمر آن در فاز نهایی 20 ساعت است و دفع آن از طریق صفرا و مدفوع است.

عوارض جانبی

عارضه شایع استراموستین احتباس سدیم و مایعات (تورم پاها) است.

موارد منع مصرف

استراموستین در اختلالات ترومبوآمبولیک فعال (انفارکتوس میوکارد، خونریزی مغزی) و ترومبوفلبیت فعال، مگر در مواردی که خود تومور سبب عارضه ترومبوآمبولیک گردد، نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. در صورت وجود ترومبوفلبیت، سابقه درمان بااستروژن، زیادی کلسیم خون و زخم معده باید با احتیاط مصرف شود.
  2. دارو یکساعت قبل یا دو ساعت بعد از غذا مصرف شود.
  3. هنگام مصرف دارو از مصرف شیر و سایر فرآورده های لبنی و داروهای حاوی کلسیم خودداری شود.
تداخل های دارویی

استراموستین با داروهایی که سمیت کبدی ایجاد می کنند تداخل دارد.

نکات قابل توصیه
  1. مصرف یک دوره 30 - 90 روزه برای ارزیابی اثربخشی دارو کافی است. درمان با استراموستین ممکن است تا ظهور اثر مطلوب دارو ادامه یابد.
  2. گاهی او قات برای رفع تهوع و استفراغ از فنوتیازین ها استفاده می شود ولی ممکن است شدت تهوع و استفراغ در بعضی از بیماران به حدی باشد که قطع درمان ضروری باشد.
مقدار مصرف

در درمان کارسینومای پروستات بصورت خوراکی به میزان600 mg/m2/day  در سه مقدار منقسم (یک ساعت قبل یا دو ساعت بعد از غذا) یا (10 – 16 mg/kg/day) در سه یا چهار مقدار منقسم (یک ساعت قبل یا دو ساعت بعد از غذا) تجویز می شود.

فرم های دارویی

Capsule: 140 mg