اتیونامید

موارد مصرف

این دارو همراه با سایر داروهای ضد سل برای درمان این بیماری مصرف می شود. اتیونامید معمولاً به عنوان جایگزین پروتیونامید در نظر گرفته می شود.

مکانیسم اثر

اتیونامید یک مشتق تیوآمید است که فقط بر علیه مایکوباکتری ها موثر است. مکانیسم اثر این دارو دقیقاً شناخته نشده است.

فارماکوکینتیک

اتیونامید بخوبی از راه گوارش جذب می شود. دارو بطور وسیع در بدن انتشار می یابد و در مایع مغزی - نخاعی نیز وارد می شود. این دارو بطور گسترده متابولیزه و از طریق ادرار دفع می گردد. نیمه عمر دارو2-3  ساعت گزارش شده است.

عوارض جانبی

برخی از بیماران تحمل عوارض این دارو را ندارند که در این صورت قطع مصرف آن ضروری است. عوارض گزارش شده برای اتیونامید عبارتند از اختلالات گوارشی (شامل: تهوع، استفراغ، دردشکم، بی اشتهایی، ترشح بزاق و احساس طعم فلزی) اختلالات خلقی و روانی (افسردگی، اضطراب و سایکوز)، گیجی، خواب آلودگی و اختلالات عصبی.

موارد منع مصرف

این دارو در بیماران مبتلا به عیب کار کبد نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. انجام آزمایش های لازم برای بررسی عملکرد کبد قبل از شروع درمان با این دارو ضروری است.
  2. این دارو در بیماران افسرده یا سایکوتیک باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  3. در طول درمان با این دارو کنترل قند خون، کار تیروئید و وضعیت بینایی بیمار باید بطور مرتب ارزیابی شود.
تداخل های دارویی

مصرف همزمان اتیونامید با سایر داروهای ضد سل ممکن است عوارض این داروها را تشدید کند.

نکات قابل توصیه
  1. مقاومت به اتیونامید در صورت مصرف آن به تنهایی به سرعت بروز می کند.
  2. بین این دارو و پروتیونامید مقاومت متقاطع گزارش شده است.
  3. در صورت بروز اختلالات گوارشی، می توان دارو را با غذا مصرف کرد
  4. مصرف همزمان B6 می تواند تا حدودی عوارض عصبی دارو را کاهش دهد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

مقدار 15 – 20 mg/kg/day (حداکثر 1 g/day) در مقادیر منقسم مصرف می شود.

کودکان:

مقدار 10 -20 mg/kg/day (حداکثر 750 mg/day) در مقادیر منقسم مصرف می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 250 mg