فریک اکساید

موارد مصرف

این دارو به عنوان منبعی از آهن در درمان کم خونی ناشی از کمبود آهن مصرف می شود. هنگامی که درمان با اشکال خوراکی آهن مؤثر نبوده و امکان پذیر نمی باشد، از این دارو به صورت تزریق آهسته وریدی یا انفوزیون وریدی استفاده می شود.

عوارض جانبی

واکنش های آنافیلاکتیک، کاهش فشار خون، سردرد، تهوع، استفراغ، اسهال، کرمپ های پا، درد سینه، افزایش فشار خون، افزایش حجم خون، تب، حال بد، گیجی، خارش، درد شکمی، بالا رفتن سطح آنزیم های کبدی، ضعف عضلانی، د یس پنه، پنومونی، سرفه، اختلال در احساس مزه، تاکی کاردی، تپش قلب و اسپاسم برونش ها با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت وجود سابقة اختلالات آلرژیک از قبیل آسم، اگزما و آنافیلاکسی، بیماری های کبدی و عفونت نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. واکنش های حساسیت مفرط و گاهاً کشنده (شوک آنافیلاکتیک، عدم هوشیاری، کلاپس، کاهش فشار خون ،دیس پنه و تشنج) در اثر مصرف این دارو گزارش شده است.
  2. این دارو در دوران بارداری باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  3. درمان خوراکی آهن نباید تا پنج روز پس از تجویز آخرین مقدار مصرف این دارو شروع شود.
  4. مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی شود.
تداخل های دارویی

کلرآمفنیکل می تواند اثرات درمانی این دارو را کاهش دهد. این شکل تزریقی آهن می تواند باعث کاهش جذب فرآورده های خوراکی آهن شود.

مقدار مصرف

در کم خونی ناشی از کمبود آهن، 100 میلی گرم آهن (5 میلی لیتر از محلول فریک اکساید ساکارات) به صورت داخل وریدی یک تا سه نوبت در هفته مصرف می شود (تا حداکثر مجموعاً 1000 میلی گرم که برابر ده مقدار می باشد). حداکثر مقدار مصرف 200 میلی گرم می باشد.

توجه: یک مقدار کم آزمایشی باید برای بررسی احتمال حساسیت به این فرآورده قبل از شروع درمان تجویز شود.

فرم های دارویی

Injection: 20 mg/ml