فلووکسامین

موارد مصرف

این دارو در درمان اختلالات وسواسی - اجباری (obsessive - compulsive) برای تخفیف علایم بکار می رود.

مکانیسم اثر

فلووکسامین با مهار اختصاصی باز جذب سروتونین موجب افزایش انتقال سروتونرژیک می شود، ولی تاثیر بر فعالیت های دوپامینرژیک و نورآدرنرژیک ندارد. این دارو باعث مهار انزیم سیتوکروم P450 (2D6, 1A2,3A4,2C9) می شود.

فارماکوکینتیک

این دارو به خوبی جذب می شود و فراهمی زیستی آن 50% (بدلیل اثر اولین عبور) می باشد. این دارو دارای متابولیسم کبدی و دفع کلیوی بوده و نیمه عمرآن معادل 15 - 20 ساعت است.

عوارض جانبی

اختلالات جنسی، کاهش تمایل جنسی، تغییرات رفتاری و روانی، جنون، تنگی نفس، احتباس ادرار، ضعف یا خستگی مفرط، یبوست، سرگیجه، سر درد، بیخوابی یا خواب آلودگی، تهوع و استفراغ، عوارض خارج هرمی، خونریزی غیرعادی، حملات تشنجی، تغییر در عادت ماهانه خانم ها، بثورات جلدی و سندرم سروتونین از عوارض جانبی عمده این دارو محسوب می شوند.

موارد منع مصرف

در صورت نارسایی شدید کبدی، بروز حملات عصبی، اختلالات نورولوژیک و جنون نباید از این دارو استفاده شود.

هشدارها
  1. برای بیماران مبتلا به نارسایی کبدی یا سابقه حمله عصبی، این دارو را باید با احتیاط فراوان مصرف کرد.
  2. به دلیل تمایل به خودکشی در این بیماران و برای جلوگیری از مسمومیت با دارو، باید کمترین مقدار ممکن از دارو در اختیار بیمار قرار گیرد.
تداخل های دارویی
  • این دارو غلظت پلاسمایی داروهایی مثل فنی توئین، کینیدین، هالوپریدول، سیزاپراید، ترفنادین، آلپرازولام، تریازولام، دیازپام، میدازولام، پروپرانولول، متوپرولول، کافئین، تئوفیلین، کاربامازپین، کلوزاپین، متادون و وارفارین و را افزایش می دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و داروهای مقلد سروتونین موجب تشدید عوارض جانبی دارو می شود.
  • مصرف این دارو همزمان با داروهای مهارکننده MAO از جمله فورازولیدون، پروکاربازین و سلژین می تواند منجر به واکنش های خطرناک کشنده شود. لذا مصرف همزمان آنها ممنوع است.
  • مصرف همزمان الکل می تواند موجب تضعیف شدید CNS گردد.
  • مصرف همزمان این دارو با دیلتیازم موجب بروز برادیکاردی می شود.
نکات قابل توصیه
  1. در صورت مصرف همزمان فلووکسامین با آنتاگونیست های گیرنده ß (پروپرانولول و متوپرولول)، تئوفیلین، کاربامازپین، کلوزاپین، متادون و دیلتیازم مقدار مصرف این ترکیبات را باید کاهش داد.
  2. تعیین مقدار مصرف این دارو برای افراد سیگاری و بیماران با سابقه سوء استفاده دارویی یا با سابقه جنون باید با احتیاط صورت گیرد.
  3. در بیماران مبتلا به اختلال کبدی، مقدار مصرف دارورا باید کاهش داد.
  4. در صورت تجویز طولانی مدت این دارو برای کودکان، باید پارامترهای رشد را کنترل کرد.
  5. حداقل 14 روز فاصله زمانی بین مصرف مهارکننده های مونوآمین اکسیداز و فلوکسامین باید در نظر گرفته شود.
  6. مصرف این دارو باید به تدریج قطع شود. در هر 5 - 7 روز یکبار، مقدار مصرف را باید به میزان 50 میلی گرم کاهش داد.
  7. دارو باید دقیقاً به میزان تجویز شده مصرف شود و نباید مقادیر بیشتر و کمتر آن مصرف شود.
  8. هنگام شروع مصرف این دارو باید توجه داشت که برای دستیابی به اثرات درمانی دارو ممکن است چند هفته زمان لازم باشد.
  9. بیماران تحت درمان با این دارو باید بطور منظم به پزشک مراجعه کنند تا وضعیت درمان آنها بررسی شود.
  10. در صورت بروز بثورات پوستی، کهیر یا سایر واکنش های آلرژیک پوستی فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.
  11. بدلیل عوارض خواب آلودگی، اختلال بینایی و اختلال در فکر کردن هنگام رانندگی یا انجام کارهایی که نیاز به هوشیاری و دقت دارند باید احتیاط کرد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در درمان اختلالات وسواسی، ابتدا 50 میلی گرم یک بار در روز در زمان خواب مصرف می شود. در صورت نیاز با فاصله 4 -7 روز می توان هر بار 50 میلی گرم دیگر به مقدار مصرف قبلی افزود. در مقادیر بیش از 100 میلی گرم، مصرف باید در دو نوبت در روز انجام شود. حداکثر مقدار قابل مصرف  300 mg/dayاست.

کودکان:

 در کودکان 8 - 17 سال، در درمان اختلال وسواسی، ابتدا 25 میلی گرم یک بار در روز در هنگام خواب مصرف می شود. در صورت نیاز با فاصله 4 -7 روز می توان هر بار 25 میلی گرم دیگر به مقدار مصرف قبلی افزود. در مقادیر بیش از 50 میلی گرم، مصرف باید در دو نوبت در روز انجام شود. حداکثر مقدار قابل مصرف 200 mg/day است.

فرم های دارویی

Tablet: 50 mg