ژستونورون

موارد مصرف

این دارو در درمان سرطان آندومتر و هیپرتروفی خوشخیم پروستات به کار می رود.

مکانیسم اثر

ژسترون یک پروژسترون طولانی اثر و قوی می باشد. مکانیسم اثر آن مشابه پروژسترون ها می باشد.

عوارض جانبی

آکنه، کهیر، احتباس مایعات، افزایش وزن، اختلالات گوارشی، تغییر در تمایل جنسی، احساس ناراحتی در پستان، علائمی شبیه به سندرم قبل از قاعدگی از عوارض جانبی مهم این دارو محسوب می شوند.

موارد منع مصرف

در صورت بارداری، خونریزی با علت نامشخص دستگاه تناسلی، نارسایی کبدی، هر گونه بیماری فعال کبدی، بیماری شدید شریانی، کارسینومای مجاری تناسلی یا پستان، یرقان ایدیوپاتیک، خارش شدید و پورفیری، این دارو را نباید مصرف کرد.

هشدارها
  1. تزریق داخل وریدی یا تجویز مقادیر زیاد این فرآورده توصیه نمی شود.
  2. در صورت ابتلای بیمار به دیابت، فشار خون بالا، صرع، آسم، میگرن، احتباس مایعات، بیماری های قلبی و کلیوی این دارو را باید با احتیاط فراوان مصرف کرد.
تداخل های دارویی
  • کاربامازپین، گریزئوفولوین، فنی توئین، فنوباربیتال و ریفامپین کلیرانس این دارو را افزایش و میزان تاثیر آن را کاهش می دهند.
  • پروژسترون ها باعث افزایش غلظت سرمی سیکلوسپورین می گردند.
مقدار مصرف

در درمان سرطان آندومتر، 200 - 400 میلی گرم هر 5 - 7 روز تزریق عضلانی می گردد. برای درمان هیپرتروفی خوش خیم پروستات، 200 میلی گرم هر هفته یکبار تزر یق عضلانی می گردد و در صورت نیاز می توان این مقدار را تا 300 - 400 میلی گرم هر 7 هفته یکبار افزایش داد.

فرم های دارویی

Injection: 200 mg/2 ml