گنادورلین

موارد مصرف

گنادورلین برای درمان آمنوره و ناباروری ناشی از آزاد شدن غیر طبیعی هورمون آزاد کننده گنادوتروپین ها (GnRH) در زنان و نیز بررسی عملکرد هیپوفیز در بزرگسالان بکار می رود.

مکانیسم اثر

این دارو در مصرف با فواصل زمانی منظم با تحریک گیرنده های GnRH در هیپوفیز موجب آزاد شدن گنادوتروپین ها (LH وFSH) می گردد. تجویز مداوم دارو در نهایت موجب مهار آزادسازی گنادوتروپین ها می شود.

فارماکوکینتیک

نیمه عمر آن در تزریق وریدی حدود 4 دقیقه می باشد. این دارو در هیپوتالاموس و هیپوفیز توسط پپتیداز ها تجزیه می شود و بصورت متابولیت از طریق کلیه ها دفع می شود.

عوارض جانبی

تهوع، سردرد، درد شکم، افزایش خونریزی قاعدگی، واکنش های حساسیت مفرط در موقع تجویز مکرر مقادیر زیاد دارو و تحریک در محل تزریق زیرجلدی از عوارض جانبی این دارو می باشند.

موارد منع مصرف

در صورت حساسیت به گنادورلین، نارسایی اولیه تخمدان، خونریزی با علت نامشخص دستگاه تناسلی نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این فرآورده ممکن است در برخی افراد ایجاد حساسیت نماید.
  2. تجویز مکرر گنادورلین، ممکن است منجر به از بین رفتن حساسیت هیپوفیز و کاهش پاسخ LH شود.
تداخل های دارویی
  • فنوتیازین ها و سایر آنتاگونیست های دوپامین با افزایش پرولاکتین ممکن است موجب کاهش اثر دارو شوند.
  • آندروژن ها، گلوکوکورتیکوئیدها، استروژن ها و پروژستین ها با تاثیر برترشح گنادوتروپین ها از هیپوفیز نتیجه آزمون گنادورلین را تغییر می دهند.
مقدار مصرف

در فقدان قاعدگی و ناباروری ناشی از آزاد شدن غیرطبیعی GnRH در زنان از طریق انفوزیون منظم نبضی زیرجلدی، ابتدا 10 - 20 میکروگرم طی 1 دقیقه مصرف می شود. سپس هر 90 دقیقه این مقدار تکرار می شود تا زمانی که بارداری رخ دهد. یا تا حداکثر 6 ماه از طریق انفوزیون نبضی و منظم داخل وریدی (به همراه هپارین) مشابه انفوزیون زیر جلدی تجویز می شود. جهت بررسی عملکرد هیپوفیز از طریق تزریق وریدی یا زیرجلدی مقدار 100 میکروگرم تجویز می گردد.

فرم های دارویی

For Injection: 100 mcg, 0.8 mg, 3.2 mg