محلول های دیالیز

موارد مصرف

این محلول ها برای خارج کردن مواد اضافی و متابولیت ها در بیماران مبتلا به اورمی که با کلیه مصنوعی دیالیز می شوند و همچنین در مسمومیت های حاد مصرف می شود.

مکانیسم اثر

محلول های دیالیز، حاوی اوره، کراتینین، اسیداوریک، فسفات یا سایر متابولیت هائی هستند که به طور طبیعی توسط کلیه ها دفع می شوند. ازاین رو، این مواد به سهولت از خون به داخل محلول دیالیز انتشار می یابند که این امر باعث کاهش غلظت این مواد در خون می شود. غلظت کلرورسدیم و پتاسیم اولیه در خون بیشتر از محلول دیالیز است و لذا این مواد نیز به داخل محلول دیالیز انتشار می یابند. حجم محلول دیالیز به مراتب بیشتر از حجم خون است و این امر به خروج مامل مواد اضافی از خون کمک می کند.

نکات قابل توصیه
  1. قبل از مصرف محلول دیالیز، باید آن را با آب خالص رقیق نمود.
  2. احتیاطات لازم بهداشتی برای جلوگیری از آلودگی میکروبی محلول دیالیز باید صورت گیرد.
مقدار مصرف

برحسب مقدار پتاسیم خون، یکی از انواع محلول های دیالیز مصرف می شود.

فرم های دارویی

SOLUTIONS

 

محلول III

محلول II

محلول I بدون دکستروز

محلول I

Na+

4725 mEq

4725 mEq

4725 mEq

4725 mEq

Mg2+

35 mEq

35 mEq

35 mEq

35 mEq

K+

105 mEq

70 mEq

35 mEq

35 mEq

Ca2+

87.5 mEq

87.5 mEq

87.5 mEq

87.5 mEq

Cl-

3745 mEq

3692.5 mEq

3657.5 mEq

3657.5 mEq

Acetate

1225 mEq

1225 mEq

1225 mEq

1225 mEq

Dextrose

70 g

70 g

---

70 g

Water q.s.

1000 ml

1000 ml

1000 ml

1000 ml