واکسن هپاتیت B

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی واکسن ها ضروری است.

 

واکسن هپاتیت B برای ایمن سازی برعلیه تمام عفونت های ایجاد شده به وسیله انواع ویروس های هپاتیت B و همچنین برای واکسیناسیون، به خصوص افرادی که بیشتر در معرض خطر عفونت هپاتیت B  هستند (مثل بیماران هموفیلی، تالاسمی، بیماران نیازمند انتقال مقادیر زیادی خون، نیروهای نظامی، کارکنان غسالخانه، متصدیان کفن و دفن اجساد، کارکنان بانک خون، زندانیان، بیماران روانی بستری و کارکنان تیمارستان استفاده می شود. کارکنان بهداشتی و درمانی که ممکن است به نحوی با خون یا نمونه های آزمایشگاهی بیماران کار کنند، و نوزادان زائیده شده از مادران HbsAg مثبت باید در مقابل هپاتیت B واکسینه شوند. افرادی که با خون آلوده تماس تزریقی، مخاطی یا خوراکی داشته اند و بیماران تحت درمان با مهار کننده آلفا - 1 - پروتئیناز علاوه بر واکسیناسیون باید ایمنوگلوبولین هپاتیت B نیز دریافت کنند.

مکانیسم اثر

واکسن نوترکیبی هپاتیت B از آنتی ژن سطحی  HbsAg، تولید شده توسط سلول های مخمر بدست می آید. این واکسن تولید پادتن های ضد  HBs، را در بیشتر افرادی که یک دوره سه نوبتی واکسیناسیون را انجام داده باشند، تحریک می کند. ایجاد مصونیت با میزان پادتن بیش از 10mIU/ml اثبات می شود.

 ایمن سازی در مقابل عفونت هپاتیت  B، مصونیت در برابر هپاتیت D نیز ایجاد خواهد کرد.

ایمنی زائی: در 94 – 98% افراد واکسینه شده مصونیت ایجاد می شود و این مصونیت مدت 5 سال طول می کشد و در این مدت به تزریق یادآوری نیازی نیست.

عوارض جانبی

خستگی، ضعف، تب، ناخوشی، افزایش تعریق، احساس گرما، لرز، سردرد، سرگیجه، کهیر، درد و التهاب در محل تزریق، لنفادنوپاتی از عوارض جانبی این واکسن می باشند.

موارد منع مصرف

در صورت هر گونه سابقه حساسیت نسبت به واکسن یا مخمر از تزریق واکسن خودداری شود.

هشدارها
  1. بیماران مبتلا به نقص ایمنی به مقادیر بیشتری از واکسن نیازمند هستند.
  2. واکسن هپاتیت B برعلیه ویروس های هپاتیت E,C,A  و سایر ویروس های مولد عفونت های کبدی مصونیت ایجاد نمی کند
  3. اثر این واکسن در افراد با سن بیشتر از 40 سال کاهش می یابد.
تداخل های دارویی

مصرف همزمان داروهای کاهنده سیستم ایمنی و گلوکوکورتیکوئیدها و پرتو درمانی ممکن است پاسخ ایمنی ناقص را موجب شوند.

نکات قابل توصیه
  1. در صورت عفونت فعال و شدید باید واکسیناسیون هپاتیت B را به تعویق انداخت، مگر اینکه تاخیر در واکسیناسیون عواقب وخیمتری را به دنبال داشته باشد.
  2. محل تزریق عضلانی در ایجاد پاسخ ایمنی تاثیر دارد. تزریق در عضله دلتوئید برای بزرگسالان و در عضله ران برای کودکان توصیه شده است. تزریق در عضله سرینی باعث کاهش پاسخ ایمنی می شود. هرگز داخل ورید تزریق نشود.
  3. واکسن هپاتیت B باید در دمای 2 - 8 درجه سانتیگراد و به دور از نور نگهداری شود. از انجماد واکسن جلوگیری شود.
مقدار مصرف

برنامه واکسیناسیون برای گروه های پرخطر شامل تزریق سه نوبت واکسن (نوبت دوم و سوم به ترتیب 1 و 6 ماه بعد از نوبت اول) و هر نوبت برای بزرگسالان مقدار 10 یا 20 میکروگرم و برای کودکان 2.5 – 10 میکروگرم می باشد.

برای بیماران مبتلا به نقص ایمنی یا بیماران تحت درمان با دیالیز، 400 میکروگرم در هر نوبت برای 4 نوبت (0, 1, 2 , 6  ماه) تزریق شود. در بیماران دیالیزی 2 - 3 ماه بعد از نوبت سوم تزریق اگر سطح Anti-HBs  کمتر از10 MIU/ml باشد مجدداً باید واکسیناسیون انجام شود.

فرم های دارویی

Injection