هیدروکسی اوره

موارد مصرف

هیدروکسی اوره در درمان کارسینوم تخمدان، کنترل موضعی کارسینوم سلول های سنگفرشی، سر و گردن به استثناء لب ها و کارسینوم پیشرفته پروستات، در درمان لوسمی میلوسیتیک مزمن و ملانوم و پلی سیتمی ورا و کم خونی داسی شکل مصرف می شود.

مکانیسم اثر

ظاهراً هیدروکسی اوره در مرحله  Sتقسیم سلولی اثر می گذارد و در ساخت DNA تداخل می نماید، بدون آن که تاثیری بر ساخت RNA یا پروتئین داشته باشد. در کم خونی داسی شکل باعث افزایش هموگلوبین F در سلول های قرمزخون، کاهش نوتروفیل ها و تغییر چسبندگی سلول های قرمز خون به جدار رگ ها می شود.

فارماکوکینتیک

هیدروکسی اوره به خوبی از مجرای گوارشی جذب می شود. متابولیسم آن کبدی است و از سد خونی – مغزی عبور می کند و دفع آن کلیوی ( 50درصد به صورت تغییر نیافته) و ریوی (به صورت دی اکسیدکربن) است.

عوارض جانبی

کم خونی، غیرطبیعی شدن اریتروسیت ها و لکوپنی از عوارض شایع هیدروکسی اوره هستند.

مقدار مصرف

مقدار مصرف بزرگسالان در کارسینوم سر و گردن یا تخمدان، یا ملانوم بدخیم مقدار 60 – 80 mg/kg یا 2 – 3 g/m2 در یک مقدار مصرف واحد هر سه روز به صورت تنها یا همراه با رادیوتراپی، و یا 20 – 30 mg/kg/day در یک وعده، و در لوسمی میلوسیتیک مزمن مقاوم، روزانه به مقدار  20-30 mg/kg به صورت یکجا و یا در دو وعده منقسم تجویز می شود.

در درمان کم خونی داسی شکل 15 mg/kg/day مصرف می شود. در صورت نیاز می توان مقدار مصرف را هر 12 هفته یکبار 5 mg/kg/day  تا حداکثر مقدار مصرف قابل تحمل و یا حداکثر تا میزان 35 mg/kg/day افزایش داد.

فرم های دارویی

Capsule: 500 mg