ایبوپروفن

موارد مصرف

ایبوپروفن در تسکین درد و التهاب روماتیسمی، انواع آرتریت (شامل آرتریت جوانان) و دیگر اختلالات عضلانی - اسکلتی به کار می رود. همچنین در دردهای ملایم تا متوسط نظیر قاعدگی دردناک، دردهای بعد از عمل جراحی، تب و درد در کودکان مصرف می گردد.

فارماکوکینتیک

ایبوپروفن پس از مصرف خوراکی سریعاً جذب شده و حداکثر غلظت سرمی آن بعد از 1 - 2 ساعت ایجاد می گردد. 99 درصد دارو به پروتئین های پلاسما متصل گشته و در کبد متابولیزه می گردد. نیمه عمر آن 1.8 - 2 ساعت بوده و از راه ادرار دفع می شود.

عوارض جانبی

ناراحتی دستگاه گوارش نظیر تهوع، اسهال و گاه گاهی خونریزی و زخم ممکن است ایجاد گردد. عوارض دیگر شامل واکنش های آلرژیک، به ویژه آنژیوادم، برونکو اسپاسم و بثورات جلدی، همچنین سردرد، سرگیجه، گیجی، اختلالات شنوایی نظیر وزوز گوش و دفع خون در ادرار می باشد.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت سابقه وجود آلرژی شدید از قبیل آنافیلاکسی یا آنژیوادم ناشی از آسپیرین یا سایر دارو های ضد التهاب غیراستروئیدی یا پولیپ بینی همراه با اسپاسم به علت مصرف آسپیرین، نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: بیماری التهابی یا اولسراتیو قسمت فوقانی یا تحتانی مجرای گوارش (شامل بیماری Crohn ، دیورتیکولیت ،قرحه گوارشی، کولیت اولسراتیو)، هموفیلی یا سایر اختلالات خونی شامل اختلال عملکرد انعقادی یا پلاکت ها، عیب کار کلیه، استوماتیت و همچنین در بیماران سالخورده (به علت عوارض کبدی و کلیوی) و بیمارانی که احتمال بروز خونریزی و زخم گوارشی در آنها زیاد می باشد.

تداخل های دارویی
  • مصرف ایبوپروفن به همراه مهارکننده های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین (ACE)، سبب معکوس نمودن اثر ضد فشار خون آنها گردیده و نیز خطر نارسایی کلیوی و افزایش پتاسیم خون احتمالاً افزایش می یابد.
  • ایبوپروفن همراه با داروهای ضد میکروبی از دسته کینولون ها خطر بروز تشنج را افزایش می دهند.
  • اثر داروهای پایین آورنده قند خون سولفونیل اوره، احتمالاً بوسیله این دارو افزایش می یابد.
  • مصرف همزمان با سیکلوسپورین خطر سمیت کلیوی را افزایش می دهد.
  • دفع لیتیم و احتمالاً متوترکسات بوسیله ایبوپروفن کاهش یافته و سمیت آنها افزایش می یابد.
  • مهار تجمع پلاکت توسط این دارو در زخم و خونریزی گوارشی در بیمارانی که تحت درمان با داروهای ضد انعقاد یا ترومبولیتیک هستند، ممکن است خطرناک باشد.
  • اثرات کاهنده فشار خون تریامترن در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است کاهش یابد.
  • مصرف همزمان این دارو با آسپیرین توصیه نمی شود.
  • مصرف همزمان والپروئیک اسید با این دارو خطر بروز خونریزی را به دلیل تداخل در عملکرد پلاکت ها افزایش می دهد.
نکات قابل توصیه
  1. در صورت بروز هر گونه اختلال در بینایی باید با پزشک مشورت شود، زیرا احتمال بروز تنبلی چشم (آمبلیوپاتی) وجود دارد.
  2. این دارو نباید بیش از مقدار تجویز شده مصرف شود.
  3. در صورت مصرف این دارو در درمان آرتریت، دوره درمان با این دارو باید کامل شود. جهت دستیابی به پاسخ مطلوب، ممکن است حداقل 2 هفته زمان نیاز باشد.
  4. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، اگر رژیم درمانی بصورت یک یا دو قرص در روز است، به محض به یادآوردن طی یک یا دو ساعت پس از نوبت فراموش شده، باید مصرف شود. اگر رژیم درمانی بصورت بیش از دو قرص در روز است، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شده و از دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی نیز باید خودداری شود.
  5. به منظور بررسی پیشرفت درمان در طول مصرف دراز مدت، مراجعه به پزشک ضروری است.
  6. در صورت مشاهده علائم شبه انفلوآنزا (لرز، تب یا درد عضلانی) قبل یا همزمان با بثورات جلدی، باید به پزشک مراجعه شود.
  7. احتمال بروز حساسیت به نور وجود دارد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان ضد التهاب  1.2 - 3.2 g/day درسه یا چهار مقدار منقسم مصرف می شود. پس از حصول پاسخ رضایت بخش، مقدار مصرف باید تا پائین ترین مقدار نگهدارنده جهت کنترل علائم کاهش داده شود . در سایر موارد 200 - 400 میلی گرم هر 4 - 6 ساعت برحسب نیاز مصرف می شود.

کودکان:

به عنوان ضد التهاب، در کودکان 6 ماه تا 12 سال، ابتدا 30 - 40 mg/kg/day در سه یا چهار مقدار منقسم مصرف می شود. پس از حصول پاسخ رضایت بخش، مقدار مصرف باید تا پائین ترین مقدار نگهدارنده جهت کنترل علائم کاهش داده شود. به عنوان ضد تب،در کودکان 6 ماه تا 12 سال،5 mg/kg  برای تب کمتر از 39 درجه سانتی گراد و  10 mg/kg برای تب های بالاتر مصرف می شود. مقدار مصرف در صورت نیاز هر 4 - 6 ساعت می تواند تکرار شود.

فرم های دارویی

Tablet: 200 mg, 400 mg

Suspension: 100 mg/5 ml