ایداروبیسین

موارد مصرف

ایداروبیسین به همراه سایر داروهای ضد لوسمی برای درمان AML در بزرگسالان مصرف می شود.

مکانیسم اثر

ایداروبیسین از طریق واکنش با آنزیم توپوایزومراز II مانع ساخت اسیدهای هسته ای می شود.

فارماکوکینتیک

نیمه عمر دارو حدود 22 ساعت است. دفع دارو عمدتاً صفراوی و به صورت متابولیت است. ایداروبیسین تا بیش از صد برابر غلظت پلاسمائی در سلول های هسته دار خون و مغز استخوان تجمع می یابد.

عوارض جانبی

عفونت، تهوع و استفراغ، ریزش مو، اسهال و کرامپ های شکمی، خونریزی و موکوزیت از عوارض شایع ایداروبیسین هستند.

هشدارها
  1. اغلب بیمارانی که ایداروبیسین را با مقادیر درمانی مصرف می کنند به تضعیف شدید مغز استخوان مبتلا می شوند. این عارضه ممکن است منجربه مر گ بیمار (ناشی از عفونت و یا خونریزی شدید) شود.
  2. ایداروبیسین ممکن است باعث ایجاد عوارض سمی قلبی شود.
نکات قابل توصیه
  1. ایداروبیسین باید آهسته و طی 10 - 15 دقیقه تزریق شود.
  2. ایداروبیسین هنگام تزریق نباید با سایر داروها مخلوط شود.
مقدار مصرف

به منظور درمان AML مقدار 12 mg/m2/day به مدت 3 روز همراه با سیتارابین تزریق آهسته وریدی می شود. ممکن است مقدار100 mg/m2/day  به مدت 7 روز به صورت انفوزیون مداوم و یا 25 mg/m2 به صورت تزریق واحد همراه با 200 mg/m2/day به مدت 5 روز به صورت انفوزیون مداوم نیز مصرف شود.

فرم های دارویی

Injection: 5 mg, 10 mg