آیدوکسوریدین

موارد مصرف

آیدوکسوریدین در درمان کراتیت ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس (تبخال) به صورت موضعی در چشم مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو به دلیل شباهت با تیمیدین باعث مهار تیمیدیلات فسفوریلاز و پلیمراز اختصاصیDNA  که برای مشارکت تیمیدین در DNA ویروس ضروری هستند، می شود. آیدوکسوریدین به جای تیمیدین وارد DNA ویروس شده و موجب نقصانDNA  می گردد و بدین ترتیب ویروس قادر به عفونی کردن یا تخریب بافت یا تکثیر خود نمی باشد. این دارو بهDNA  سلول های پستانداران نیز وارد می شود.

فارماکوکینتیک

نفوذ این دارو در قرنیه خیلی کم است و از اینرو در درمان عفونت بافت های عمقی چشم (از جمله عنبیه)، بی تاثیر است. آیودوکسوریدین به سرعت توسط دآمینازها یا نوکلئوتیدازها غیرفعال می شود.

عوارض جانبی

بروز واکنش های حساسیت مفرط (شامل خارش، قرمزی، تورم، درد یا سایر علائم تحریک موضعی)، افزایش حساسیت چشم به نور، تنگی یا انسداد مجرای خروج اشک و به ندرت تیرگی قرنیه با مصرف این دارو در چشم گزارش شده است.

تداخل های دارویی

مصرف همزمان اسید بوریک با آیدوکسوریدین به دلیل احتمال بروز تداخل شیمیائی توصیه نمی شود.

نکات قابل توصیه
  1. دوره درمان با این دارو باید کامل شود.
  2. از مصرف این دارو به مدت طولانی و یا با دفعات تجویز نشده، باید خودداری گردد.
مقدار مصرف

در طول روز هر ساعت یک قطره و طی شب هر 2 ساعت یک قطره در چشم چکانده می شود، یا اینکه هر 4 ساعت هر دقیقه یک قطره برای 5 دقیقه در طول روز یا شب در چشم چکانده می شود. درمان باید تا بهبودی کامل ادامه یابد. سپس می توان مقدار دارو را به یک قطره هر 2 ساعت در طول روز و هر 4 ساعت در طول شب کاهش داد.

فرم های دارویی

Ophthalmic Drops: 0.1%