ایمی گلوسراز

موارد مصرف

این دارو در درمان دراز مدت جایگزینی آنزیم در بیماران مبتلا به بیماری Gaucher تیپ I و III بکار می رود.

مکانیسم اثر

این دارو هیدرولیز آنزیم گلوکوسربروزیداز به گلوکز و سرامید را کاتالیز می نماید.

فارماکوکینتیک

پس از انفوزیون وریدی، فعالیت آنزیماتیک پلاسما، از حالت یکنواخت به سرعت کاهش می یابد. نیمه عمر حذف دارو 3.6 - 10.4 دقیقه می باشد.

عوارض جانبی

سردرد، سرگیجه، کاهش فشار خون، تهوع، ناراحتی شکم، کاهش دفعات ادرار، خارش، بثورات جلدی، اختلال در حس بویایی، درد و تحریک در محل تزریق، خیز عروق محیطی با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

در صورت وجود حساسیت مفرط به دارو و در افرادی که قبلا با ال گلوکوسراز درمان شده اند، یا دارای آنتی بادی بر علیه آنزیم گلوکوسربروزیداز هستند، نباید مصرف شود.

هشدارها

وضعیت بیمار در طول مصرف دارو باید به دقت پیگیری شود تا مقدار مصرف مناسب تعیین گردد.

نکات قابل توصیه

محلول دارو با اختلاط 5 میلی لیتر آب استریل برای تزریق با ویال دارو تهیه می شود. محلول تهیه شده را می توان با محلول نرمال سالین رقیق نموده و طی 1 - 2 ساعت مصرف کرد.

مقدار مصرف

مقدار مصرف برای هر فرد باید بطور جداگانه تعیین شود.ایمی گلوسراز از طریق انفوزیون وریدی طی 1 - 2 ساعت مصرف می شود.حداکثر مقدار مصرف 60 units/kg  بصورت انفوزیون وریدی است و تکرار مصرف به شدت علائم بستگی دارد. مقدار مصرف اولیه از 2.5units/kg  سه بار در هفته تا 60 units/kg  یک بار هر دو هفته متغیر است. پس از تثبیت وضعیت بیمار، مقدار مصرف در فواصل 3 - 12 ماه تا رسیدن به مقدار مصرف نگهدارنده کاهش می یابد.

فرم های دارویی

Injection: 200 U/vial