ایمی پرامین

موارد مصرف

ایمی پرامین برای رفع بیماری افسردگی و نیز شب ادراری در کودکان تجویر می شود.

مکانیسم اثر

از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین و سروتونین توسط پایانه سلول عصبی پیش سیناپسی، غلظت سیناپسی آنها را در سیستم عصبی مرکزی افزایش می دهد. بنظر می رسد که با تداوم مصرف این دارو تغییراتی در سطح گیرنده ها ایجاد می شود که تا حدودی اثرات ضد افسردگی این دارو را توجیه می کند. این دارو خاصیت آنتی کولینرژیک (آنتی موسکارینی) نیز دارد.

فارماکوکینتیک

این دارو پس از تجویز خوراکی به سرعت و بطور کامل جذب می شود. دارای متابولیسم گذر اول کبدی بوده و متابولیت فعال آن دزی پیرامین می باشد. راه دفع دارو کلیوی است. پیوند این دارو به پروتئین بسیار زیاد است. نیمه عمر دارو 11 - 25 ساعت و زمان لازم برای شروع اثر ضد افسردگی دارو 2 - 3 هفته می باشد.

عوارض جانبی

خشکی دهان، خواب آلودگی، ضعف و خستگی، تاری دید، افزایش فشار داخل کره چشم، یبوست، تهوع، اشکال در ادرار کردن، کاهش فشار خون وضعیتی، اختلال ضربان قلب، واکنش های ازدیاد حساسیت، اختلالات رفتاری، اختلالات حرکتی، تداخل در فعالیت جنسی، افزایش اشتها و وزن عوارض اندکرین مثل ژنیکوماستی، اختلالات خونی، اغتشاش شعور، عصبانیت یا بی قراری از عوارض جانبی این دارو هستند.

هشدارها

در موارد زیر این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود: الکلسیم حاد، آسم، اختلالات دو قطبی، اختلالات خونی، گوارشی یا قلبی - عروقی، گلوکوم با زاویه باریک، افزایش فشار کره چشم، پرکاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات، عیب کار کبد یا کلیه، اسکیزوفرنی، حملات تشنجی، حساسیت به داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و احتباس ادرار.

تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان این دارو با مهار کننده های آنزیم MAO باعث تحریک CNS و بالا رفتن فشار خون می گردد.
  • این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضد صرع، مقابله می کند.
  • بعضی از داروهای ضد صرع با کاهش غلظت پلاسمایی این دارو، اثر ضد افسردگی آن را کاهش می دهند.
  • این دارو اثر پائین آورنده فشار خون کلونیدین و گوانتیدین را کاهش می دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با فنوتیازین ها موجب افزایش عوارض جانبی آنتی موسکارینی و تسکین بخش هردو دارو می شود. همچنین احتمال بروز حملات تشنجی را افزایش می دهد.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای مقلد سمپاتیک ممکن است سبب تشدید عوارض قلبی - عروقی و احتمالاً بروز آریتمی، تاکی کاردی یا افزایش فشار خون شود.
  • مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز اگرانولوسیتوز را افزایش دهد.
  • مصرف همزمان فرآورده های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو ممکن است سبب بروز ضعف شدید CNS ، ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود.
  • سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش می دهد.
  • در صورت تزریق داخل نخاعی متریزامید همزمان با مصرف این دارو، احتمال بروز حملات تشنجی افزایش می یابد و بنابراین باید از 48 ساعت قبل و تا 24 سا عت پس از میلوگرافی مصرف دزی پرامین قطع شود.
نکات قابل توصیه
  1. از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز شود. در صورت نیاز، کاهش مقدار مصرف بتدریج در طول یک دوره حداقل 4 هفته ای باید انجام شود.
  2. در هفته های اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودکشی باید بیمار را تحت نظر قرارداد.
  3. بیش از یک داروی ضد افسردگی در یک زمان نباید تجویز شود.
  4. برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل 2 هفته وقت لازم است.
  5. درمان سالمندان باید با حداقل مقدار شروع شود، زیرا به عوارض جانبی این دارو حساس ترند.
  6. به علت نیمه عمر طولانی دارو، تجویز یکباره آن در موقع خواب، کفایت می کند.
  7. به بیمار باید یاد آوری شود که در صورت بروز علائم آنتی موسکارینی به درمان ادامه دهد، چون به این اثرات تا حدی تحمل حاصل می شود.
  8. در صورت وجود سابقه مصرف مهارکننده ها ی آنزیم MAO توسط بیمار، باید دو هفته بعد از قطع مصرف آن، مصرف این دارو را آغازنمود.
  9. در صورت ضرورت مصرف داروی مهار کننده MAO باید حداقل یکه فته میان قطع مصرف این دارو و شروع داروی جدید فاصله ایجاد شود.
  10. این دارو با ایجاد خواب آلودگی، ممکن است بر اعمالی که نیاز به مهارت و هوشیاری دارند، مانند رانندگی، تاثیر بگذارد.
  11. دوره درمان با این دارو باید کامل شود. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده، مصرف شود.
  12. درصورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، اگر رژیم درمانی بصورت چند نوبت در روز باشد، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد. در اینصورت، مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر گردد. اگر رژیم درمانی بصورت مصرف درهنگام خواب باشد، نباید هنگام صبح دارو مصرف شود. بهتر است در این موارد با پزشک مشورت گردد.
  13. به دلیل احتمال بروز منگی و سرگیجه، هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.
  14. با مصرف این دارو، خشکی دهان ممکن است بروز نماید. در صورت تداوم این عارضه به مدت بیش از 2 هفته، باید به پزشک مراجعه نمود.
  15. احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف این دارو وجود دارد، لذا ضروری است از پوشش ضد آفتاب استفاده شود.
  16. بیمار باید 3 - 7 روز پس از قطع مصر ف تحت نظرباشد.
  17. در صورت نیاز به هر گونه عمل جراحی یا درمان اضطراری، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

 به عنوان ضد افسردگی، 25 - 50 میلی گرم سه یا چهار بار در روز مصرف می شود و سپس مقدار مصرف برحسب تحمل و نیاز بیمار تنظیم می گردد.

کودکان:

به عنوان ضد افسردگی در کودکان 6 - 12 سال، 10 - 30 mg/day  در دو مقدار منقسم و در نوجوانان25 - 50 mg/day  در مقادیر منقسم مصرف می شود. برای کنترل شب ادراری، 25 میلی گرم یکبار در روز، یکساعت قبل از خواب مصرف می شود. در صورت عدم بروز پاسخ مطلوب پس از یک هفته، مقدار مصر ف را می توان تا50  میلی گرم در کودکان کمتر از 12 سال و 75 میلی گرم در کودکان بزرگتر از 12 سال افزایش داد.

 

تزریقی

بزرگسالان:

به عنوان ضد افسردگی تا 100 mg/day در مقادیر منقسم از راه عضلانی تزریق می گردد.

فرم های دارویی

Coated Tablet: 10 mg, 25 mg, 50 mg

Injection: 25 mg/2 ml