ایمنوگلوبولین ها

آنچه در این مقاله می خوانید:
کلیات

 

این فرآورده ها از پلاسما یا سرم انسانی (انسان های مصون شده) حاصل، تصفیه و استاندارد می شوند و برای ایجاد ایمنی انتقالی بر علیه یک یا چند بیماری به کار می روند. این مصونیت سریع حاصل می شود ولی برای مدت کوتاهی (1 - 3 ماه) باقی می ماند. در هنگام مصرف ایمنوگلوبولین ها باید به نکات ذیل توجه نمود:

  1. برای افراد دارای حساسیت نسبت به ایمنوگلوبولین ها یا تایمروسال و بیماران مبتلا به نقص منفرد ایمنوگلوبولین A نباید از این فرآورده ها استفاده نمود. همچنین برای افراد با اختلالات انعقادی یا کاهش شدید پلاکت ها نباید از فرآورده های داخل عضلانی مصرف نمود.
  2. به غیر از IGIV وANTI-D IV، ایمنوگلوبولین ها را نباید داخل وریدی تزریق نمود. با تزریق داخل وریدی ایمنوگلوبولین ها احتمال بروز واکنش های آنافیلاکتوئید و کاهش سریع فشار خون وجود دارد.
  3. از انجام آزمون جلدی خودداری شود، زیرا تزریق داخل جلدی گاماگلوبولین های غلیظ باعث ایجاد یک واکنش التهابی می شود که ممکن است به عنوان یک واکنش آلرژیک مثبت تفسیر شود.
  4. از مخلوط کردن ایمنوگلوبولین ها با داروهای دیگر خودداری شود.
  5. تا سه ماه بعد از تجویز این فرآورده ها، باید از تجویز واکسن های ویروسی خودداری کرد. افرادی که کمتر از 3 ماه بعد از تزریق ایمنوگلوبولین ها واکسینه شده اند، احتمالاً لازم است مجدداً واکسینه شوند.
  6. در صورت وجود اختلال انعقادی یا ترومبوسیتوپنی، مصرف فرآورده های داخل عضلانی باید با احتیاط انجام شود.
  7. بیماران مبتلا به نقص منفرد IgA احتمالاً دارای پادتن برعلیه IgA می باشند و هنگام مصرف فرآورده های ایمنوگلوبولینی ممکن است دچار واکنش های حساستی گردند.