واکسن تزریقی فلج اطفال

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی واکسن ها ضروری است.

 

واکسن تزریقی فلج اطفال در افرادی که قادر به مصرف واکسن خوراکی فلج اطفال نیستند، کودکانی که به طور ناقص مصون شده اند و بیماران مبتلا به نقص سیستم ایمنی مصرف می شود.

مکانیسم اثر

واکسن تزریقی فلج کودکان (IPV) یک سوسپانسیون از سه نوع 2,1 و 3 ویروس فلج کودکان می باشد که از کشت سلولی میمون بدست می آید. تجویز چند نوبت این واکسن تولید پادتن هایی را برعلیه تمام انواع ویروس فلج کودکان موجب می شود.

 

ایمنی زائی: دو هفته بعد از تزریق نوبت دوم، در بیش از 97% واکسینه شده مصونیت ایجاد می شود. این مصونیت برای سال های زیادی پایدار خواهد بود.

عوارض جانبی

واکنش های موضعی در محل تزریق (مثل قرمزی، تورم و درد)، تب، خواب آلودگی، گریه کردن، کاهش اشتها و حالت تهوع، از عوارض جانبی این واکسن می باشند.

موارد منع مصرف

برای بیماران مبتلا به هر نوع بیماری حاد و تب تا زمانی که بهبود یابند، نباید مصرف شود. اگر چه برای بیماری های خفیفی مثل عفونت ملایم دستگاه تنفس نباید در واکسیناسیون تاخیر کرد. در صورت سابقه حساسیت به هر یک از اجزاء واکسن یا بروز شوک آنافیلاکتیک در تزریق نوبت های قبلی از مصرف واکسن خودداری شود.

هشدارها
  1. اگر نسبت به نئومایسین، استرپتومایسین و پلی میکسین موجود در واکسن آنافیلاکسی یا شوک آنافیلاکتیک ایجاد شد، نوبت های بعدی واکسن نباید تزریق شود.
  2. بیماران مبتلا به نقص ایمنی یا بیماران تحت درمان با داروهای کاهنده سیستم ایمنی ممکن است پاسخ ایمنی مناسبی را در مقابل این واکسن نشان ندهند و مصونیت کامل در آنها ایجاد نشود.
نکات قابل توصیه
  1. احتمال دارد که تحریک سیستم ایمنی بیمار مبتلا به عفونت HIV با ایمن سازی توسط واکسن غیرفعال شده موجب اختلال در فعالیت سیستم ایمنی شود. اگر چه فواید واکسیناسیون اینگونه افراد براحتمال خطر برتری دارد.
  2. فقط زیرجلدی و ترجیحاً در عضله دلتوئید برای بزرگسالان و عضله ران برای کودکان توصیه شده است. در اطراف عروق خونی و اعصاب نباید تزریق شود. بعد از آسپیراسیون اگر خون یا مایع مشکوکی به داخل سرنگ وارد شد، تزریق نباید انجام شود. محتویات سرنگ را باید دور ریخت و باید با استفاده از یک آمپول جدید و در محلی متفاوت واکسن تزریق شود.
  3. برای برنامه واکسیناسیون کودکان واکسن خوراکی نسبت به واکسن تزریقی دارای ارجحیت است، چون که این واکسن ایمنی روده ای ایجاد می کند، تجویز آسان است. به راحتی توسط کودکان پذیرفته می شود و در بعضی از اطرافیان مصونیت ایجاد می کند.
  4. هر گونه تاخیر در فواصل بین نوبت های تزریق واکسن در ایجاد مصونیت نهائی تاثیری ندارد. بنابراین در صورت تاخیر نیازی به شروع یک دوره جدید نیست.
  5. واکسن در دمای 2 - 8 درجه سانتیگراد پایدار است. باید از انجماد واکسن جلوگیری کرد.
مقدار مصرف

کودکان:

دوره اولیه ایمن سازی شامل سه نوبت 0.5 میلی لیتری زیر جلدی می باشد. فواصل بین دو نوبت اول باید حداقل 4 هفته و ترجیحاً 8 هفته باشد. اولین و دومین نوبت را معمولاً با واکسن ثلاث و در سنین 4 و 8 ماهگی تجویز می کنند. سومین نوبت باید حداقل 6 ماه و ترجیحاً 12 ماه بعد از نوبت دوم تجویز شود.

نوبت یادآوری را قبل از شروع مدرسه باید تزریق کرد مگر اینکه اولین نوبت دوره اولیه در شروع 4 سالگی یا بعد از آن تزریق شده باشد.

تزریق تمام 3 نوبت دوره اولیه و نوبت یادآوری برای تکمیل واکسیناسیون ضروری می باشد. کودکانی که به طور ناقص با  IPVواکسینه شده اند باید نوبت های اضافی دریافت کنند تا به چهار نوبت لازم برسند.

                                         

بزرگسالان واکسینه نشده:

 برای این افراد اگر در معرض خطر پولیوویروس قرار دارند، یک دوره اولیه واکسیناسیون توصیه می شود. سه نوبت هر بار 0.5 میلی لیتر زیرجلدی، نوبت اول و دوم با فاصله 1 - 2 ماه و نوبت سوم 6 - 12 ماه بعد تزریق شود.

 

بزرگسالان با واکسیناسیون ناقص:

برای این افراد اگر در معرض خطر پولیوویروس قرار دارند و حداقل یک نوبت واکسن دریافت کرده است، باید حداقل یک نوبت IPV  یا OPV تجویز شود. اگر فرصت هست، به منظور تکمیل دوره اولیه باید نوبت های اضافی را تزریق کرد.

فرم های دارویی

 Injection: 0.5 ml