ایندومتاسین

موارد مصرف

ایندومتاسین برای کنترل و التهاب متوسط تا شدید در بیماری های روماتیسمی، استئوآرتریت حاد یا مزمن، آرتریت جوانان، اسپوندیلیت انکیلوزان، آرتریت حاد نقرسی و درمان التهاب های غیر روماتیسمی مصرف می شود.

فارماکوکینتیک

ایندومتاسین بعد از مصرف خوراکی بخوبی و سریع جذب می گردد. مصرف دارو همراه با غذا زمان جذب دارو را افزایش می دهد. در مایعات بدن و از جمله CFS وارد می شود. دارو متابولیسم کبدی و سیع داشته و عمدتاً از طریق صفرا دفع می گردد. نیمه عمر دارو به طور متوسط 4.5 ساعت است. پیوند دارو به پروتئین پلاسما بسیار زیاد است.

عوارض جانبی

اختلالات دستگاه گوارش شایع است. تهوع و اسهال و گاهگاهی خونریزی و زخم گوارشی ممکن است بروز نماید. سردرد، گیجی، احساس سبکی سر و بندرت خواب آلودگی، اغتشاش یا بیخوابی، تشنج، اختلالات روانی، افسردگی و سنکوپ، اختلالات خونی (بویژه کاهش پلاکت ها)، افزایش فشار خون و نیز افزایش قند خون، تاری دید، رسوب در قرنیه و نوروپاتی محیطی ممکن است بروز نماید. مصرف دارو از راه مقعد، ممکن است موجب تحریک ناحیه شده و خونریزی ایجاد نماید.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت سابقه وجود واکنش آلرژیک شدید از قبیل آنافیلاکسی یا آنژیوادم ناشی از آسپیرین یا سایر داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی یا پولیپ بینی همراه با اسپاسم به علت مصرف آسپیرین، نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: بیماری التهابی یا اولسراتیو قسمت فوقانی یا تحتانی مجرای گوارش (شامل بیماری Crohn، دیورتیکولیت، قرحه گوارشی، کولیت اولسراتیو)، هموفیلی یا سایر اختلالات خونی شامل اختلال عملکرد انعقادی یا پلاکت ها، عیب کار کلیه، استوماتیت و همچنین در بیماران سالخورده (به علت عوارض کلیوی و کبدی)، بیمارانی که احتمال بروز خونریزی و زخم گوارشی در آنها زیاد می باشد و افسردگی روانی یا سایر آشفتگی های روانی برای شکل دارویی شیاف، خونریزی از ناحیه رکتوم و آنوس هموروئید، التهاب و ضایعات رکتوم و آنوس و التهاب رکتوم.

تداخل های دارویی
  • ایندومتاسین با اثر کاهنده فشار خون داروهای مهارکننده آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین (ACE)، مقابله نموده و خطر بروز نارسایی کلیوی و زیادی پتاسیم خون را افزایش می دهد.
  • مصرف همزمان با داروهای ضد میکروبی از دسته کینولون ها خطر بروز تشنج را افزایش می دهد.
  • اثر داروهای سولفونیل اوره، احتمالاً توسط این دارو افزایش می یابد.
  • ایندومتاسین دفع متوترکسات و احتمالاً لیتیم را کاهش می دهد.
  • مصرف ایندومتاسین به همراه سیکلوسپورین و یا داروهای مدر خطر سمیت کلیوی را افزایش می دهد.
  • ایندومتاسین با اثر داروهای مدر مقابله نموده، خطر بالا رفتن پتاسیم خون را در صورت مصرف همزمان با داروهای مدر نگهد ارنده پتاسیم افزایش داده و همراه با تریامترن گاهی سبب کاهش عملکرد کلیه می گردد.
  • مصرف همزمان این دارو با اسپیرین توصیه نمی شود. ایندومتاسین کلیرانس زیدوودین را کاهش داده و ممکن است سبب بروز مسمومیت با زیدوودین شود.
نکات قابل توصیه
  1. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود.
  2. در صورت مصرف این دارو در درمان آرتریت، دوره درمان باید کامل شود. جهت دستیابی به پاسخ مطلوب، ممکن است حداقل 2 هفته زمان نیاز باشد.
  3. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، اگر رژیم درمانی بصورت یک یا دو قرص یا کپسول در روز باشد، در صورت به یا د آوردن طی یک یا دو ساعت پس از نوبت فراموش شده، آن نوبت باید مصرف شود. اگر رژیم درمانی بصورت بیش از دو قرص یا کپسول در روز باشد، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد. مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود.
  4. اشکال خوراکی دارو بهتر است همراه با غذا مصرف شود تا تحریک گوارشی کاهش یابد.
  5. مراجعه منظم به پزشک در صورت مصرف طولانی مدت، به منظور بررسی پیشرفت درمان توصیه می شود.
  6. احتمال بروز حساسیت به نور وجود دارد.
  7. در صورت مشاهده علائم شبه انفلوآنزا (لرز، تب یا درد عضلانی) قبل یا همزمان با بثورات جلدی، باید به پزشک مراجعه شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان ضد روماتیسم، ابتدا 25 - 50 میلی گرم 2 - 4 بار در روز مصرف می شود. در صورت تحمل، مقدار مصرف هر هفته به میزان25 - 50 mg/day  (تا حداکثر200 mg/day) افزایش می یابد. در درمان نقرس، ابتدا 100 میلی گرم و سپس 50 میلی گرم سه بار در روز تا رفع درد و به عنوان ضد التهاب75 - 150 mg/day  در سه یا چهار مقدار منقسم مصرف می شود. مقدار مصرف شکل پیوسته رهش این دارو، 75 میلی گرم یکبار در روز، هنگام صبح یا هنگام خواب می باشد که در صورت نیاز می توان مقدار مصرف را تا 75 میلی گرم دو بار در روز افزایش داد. مقدار مصرف شیاف،50  میلی گرم حداکثر چهار بار در روز می باشد. در بیمارانی که در طی شب از درد رنج می برند و یا سفتی صبحگاهی دارند، 100 میلی گرم شب موقع خواب استفاده می شود.

کودکان:

به عنوان ضد روماتیسم، مقدار 1.5 - 2.5 mg/kg/day در سه یا چهار مقدار منقسم (تا حداکثر4 mg/kg/day یا 150 -200 mg/day ) مصرف می شود. در صورت حصول پاسخ رضایت بخش، مقدار مصرف باید تا پائین ترین شکل میزان نگهدارنده کاهش داده شود.

 

شیاف:

به عنوان ضد روماتیسم، 1.5 - 2.5 mg/kg/day در سه یا چهار مقدار منقسم می باشد (تا حداکثر4 mg/kg/day یا  150 - 200 mg/day).

فرم های دارویی

Capsule: 25 mg

Extended Release Tablet: 75 mg

Suppository: 50, 100 mg