اینفلیکسیمب

موارد مصرف

این دارو در درمان آرتریت روماتوئید و بیماری کرون (متوسط تا شدید یا فیستوله شده) بکار می رود.

مکانیسم اثر

این دارو آنتی بادی مونوکلونال نوترکیب از نوع IgG1K می باشد که می تواند با اتصال به انواع گیرنده های محلول و بین سلولی TNFαاز اتصال TNFα به گیرنده جلوگیری کند و اثرات بیولوژیک TNFα (مثل تولید سایتو کائین های التهابی مثل IL1 و IL6 و افزایش مهاجرت لکوسیت ها، افزایش فعالیت نوتروفیل ها و ائوزینوفیل ها) را مهار نماید. همچنین سلول های دارای گیرنده TNFمتصل به دارو لیز می شوند. با اثرات فوق دارو می تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری و روند بهبودی را تسریع نماید.

فارماکوکینتیک

نیمه عمر دارو بین 8 – 10 روز می باشد.

عوارض جانبی

از عوارض جانبی مهم این دارو می توان به واکنش انفوزیون (تنگی نفس، برافروختگی، سردرد و جوش های پوستی) عفونت، سردرد، سندرم شبه لوپوس، تهوع و اسهال، تب و افزایش فشار خون، درد عضلانی و کمر درد اشاره نمود.

موارد منع مصرف

برای بیماران مبتلا به نوع متوسط تا شدید نارسائی احتقانی قلب (NYHA) class III/IV و حساسیت مفرط به هر یک از اجزاء فرآورده این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو باید برای بیماران مبتلا به نارسائی احتقانی قلب خفیف (NYHA class I/II) باید با احتیاط فراوان مصرف شود و هرگز برای این بیماران بیش از 5 mg/kg از دارو نباید استفاده شود.
  2. با مصرف این فرآورده، احتمال بروز عفونت شامل عفونت های شدید و کشنده وجود دارد. از مصرف این دارو برای بیماران مبتلا به عفونت فعال باید خودداری شود. برای بیماران مبتلا به عفونت مزمن یا دارای سابقه عفونت عود کننده باید با احتیاط فراوان مصرف شود. در طول درمان، بیماران باید از نظر بروز علائم و نشانه های عفونت تحت معاینه و بررسی قرار گیرند. در صورت بروز عفونت شدید، مصرف دارو باید فورا" قطع شود.
  3. در طول درمان، احتمال تولید اتوآنتی بادی ها وجود دارد. در صورت بروز هر گونه علائم سندرم شبه لوپوس، مصرف دارو باید قطع شود.
  4. مصرف این دارو به ندرت موجب التهاب عصب بینائی، حمله عصبی و شروع یا بدتر شدن اختلالات دمینیله CNS می شود، لذا برای بیماران مبتلا یا دارای سابقه این بیماری ها، مصرف دارو باید با احتیاط فراوان انجام شود.
  5. احتمال بروز علائم حساسیتی وجود دارد. در صورت مشاهده واکنش های شدید، مصرف دارو باید قطع گردد و درمان داروئی مناسب برای رفع علائم در نظر گرفته شود.
نکات قابل توصیه
  1. بیماران دارای سابقه بلند مدت ابتلاء به بیماری کرون یا آرتریت روماتوئید بسیار مستعد به بروز لنفوم هستند.
  2. درمان با این دارو موجب تولید آنتی بادی برعلیه دارو می شود که ممکن است باعث بروز واکنش انفوزیون در بعضی بیماران شود.
  3. به بیمار باید توصیه گردد تا در صورت بروز بثورات شدید پوستی، کهیر و اشکال در تنفس، غش کردن و سایر علائم آلرژیک، پزشک معالج را مطلع سازد.
  4. فرآورده را باید در درجه حرارت 2 - 8 درجه سانتیگراد نگهداری و از انجماد آن جلوگیری کرد. فرآورده بدون محافظ تهیه شده است و بلا فاصله بعد از آماده سازی باید مصرف شود.
مقدار مصرف

در درمان آرتریت روماتوئید 3 mg/kg به صورت انفوزیون وریدی بار اول و به مقدار مشابه در هفته دوم و ششم بعد از انفوزیون اول و سپس هر 8 هفته یک بار مصرف شود. این دارو باید همراه متوترکسات مصرف شود. در صورت عدم پاسخ مناسب مقدار مصرف را می توان تا 10 mg/kg به میزان هر 4 هفته یک بار افزایش داد. در درمان بیماری کرون 5 mg/kg به صورت انفوزیون وریدی در بار اول و در هفته دوم و ششم بعد از انفوزیون اول و سپس هر 8 هفته یک بار مصرف شود. در صورت عدم پاسخ مناسب مقدار مصرف را می توان تا10 mg/kg  افزایش داد. برای بیمارانی که تا هفته 14 به دارو پاسخ نمی دهند، مصرف دارو باید قطع شود.

فرم های دارویی

Powder for Injection: 100mg