واکسن آنفلونزا

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی واکسن ها ضروری است.

 

این واکسن فقط برای ایجاد ایمنی فعال (تولید پادتن) برعلیه آنتی ژن های ویروس آنفلوآنزا که در واکسن موجوداست، مصرف می شود. تزریق واکسن برای افراد با سن بیشتر از 6 ماه که به دلیل سن و شرایط پزشکی در معرض خطر ابتلا به آنفلوآنزا هستند، توصیه می شود. همچنین برای افرادی که خطر عوارض مربوط به آنفلوآنزا در آنها زیاد است (مثل سالمندان با بیش از 50 سال سن، کارکنان خانه سالمندان یا کارکنان بهداشتی و درمانی که با بیماران مزمن، سر و کار دارند. کودکان و بزرگسالان مبتلا به بیماری های مزمن، کودکان تحت درمان طولانی مدت با آسپیرین، زنان باردار که سه ماهه دوم و سوم آنها در فصل آنفلوآنزا واقع می گردد) نیز استفاده می شود.

 همچنین تزریق واکسن برای سربازان، دانش آموزان، دانشجویان، مسافرین عازم به مناطق گرمسیری درماه های اسفند تا مهر و در صورت امکان کلیه شیرخواران از 6 تا 23 ماهه توصیه می شود.

مکانیسم اثر

واکسن آنلفونزا، آنتی ژن های تهیه شده از سه سویه مختلف ویروس های غیرفعال آنفلوآنزا می باشد که باعث تولید پادتن های خاصی می شود. مصونیت فقط در مقابل آن سویه هائی از ویروس ایجاد می شود که مشابهت نزدیکی با سویه های موجود در واکسن داشته باشند.

 

ایمنی زائی:

واکسیناسیون بروز بیماری را تقریبا 70% کاهش می دهد. مصونیت تقریباً 2 - 4 هفته بعد از تزریق واکسن ایجاد می شود و برای 6 ماه تا یکسال باقی می ماند.

عوارض جانبی

عوارض جانبی واکسن آنفلوآنزا عموماً در بزرگسالان اهمیت نداشته و احتمال بروز آنها کم است. اختلالات عصبی (مثل آسیب های مغزی، فلج نسبی عصب صورت و التهاب عصب بینائی)، درد در محل تزریق، تب، درد عضلانی و احساس ناخوشی از عوارض جانبی واکسن آنفلوآنزا می باشد. به دلیل وجود مقادیر خیلی کم پروتئین های تخم مرغ در واکسن های جدید، واکنش های حساسیتی بندرت اتفاق می افتد.

موارد منع مصرف

در صورت وجود حساسیت نسبت به تخم مرغ (در مورد واکسن هائی که از مایع آمبریونیک جوجه مرغ تهیه شده اند)، حساسیت نسبت به هر یک از اجزاء واکسن، سابقه سندرم Guillain-Barre، سابقه عوارض عصبی بعد از تجویز واکسن ها، اختلالات عصبی فعال، بیماری حاد تنفسی، عفونت حاد نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. بیماران مبتلا به نقص ایمنی اعم از مادرزادی یا به علت بیماری (عفونت (HIV یا ناشی از درمان )گلوکوکورتیکوئیدها، داروهای سایتوتوکسیک یا پرتو درمانی در بیماران سرطانی) ممکن است باعث کاهش پاسخ ایمنی گردد.
  2. در کودکان با سن کمتر از 12 سال از تزریق واکسن حاوی ویریون کامل whole-virion vaccine خودداری و به جای آن از واکسن حاوی ویریون شکسته split-virion vaccine استفاده شود. در صورتی که در سنین بالاتر مصرف هر دو نوع واکسن بلامانع است.
تداخل های دارویی

به دلیل احتمال کاهش متابولیسم تئوفیلین، وارفارین و داروهای ضد صرع توسط واکسن آنفلوآنزا، بعد از تزریق واکسن، بیماران تحت درمان با این داروها از نظر مسمومیت داروئی باید تحت مراقبت باشند.

نکات قابل توصیه
  1. به دلیل احتمال بروز تب بعد از مصرف واکسن آنفلوآنزا، سابقه تشنج ناشی از تب بررسی شود و از تزریق واکسن در افراد مبتلا به تب حاد خودداری شود.
  2. واکسیناسیون آنفلوآنزا همزمان با تزریق سایر واکسن ها (در محل های متفاوت) بلا مانع است.
  3. تزریق واکسن ممکن است در همه افراد مصونیت ایجاد نکند.
  4. فقط تزریق داخل عضلانی و ترجیحاً در عضله دلتوئید برای بزرگسالان و عضله ران برای کودکان توصیه شده است. تزریق در عضله سرینی باعث کاهش پاسخ ایمنی می شود.
  5. واکسن آنفلوآنزا باید در دما ی 2 - 8 درجه سانتیگراد و به دور از نور نگهداری شود. از انجماد واکسن جلوگیری شود.
  6. قبل ازتزریق ویال واکسن را باید خوب تکان داد. در صورت انجماد یا مشاهده تغییر رنگ یا وجود ذرات در ویال، باید از تزریق واکسن خودداری کرد.
مقدار مصرف

برای کودکان با سن کمتر از 9 سال که قبلاً واکسینه نشده اند باید طی دو نوبت (به فاصله بیشتر از یک ماه) و هر نوبت 0.5ml از واکسن (حاوی آنتی ژن های سطحی یا اجزای ویروس) تزریق شود. در خردسالان با سن بین 6 - 35 ماه مقدار0.25 ml باید تزریق شود. در افراد با سن بیش از 9 سال تزریق یک نوبت 0.5 ml واکسن کافی است. واکسیناسیون باید سالانه و در زمان شیوع عفونت آنفلوآنزا انجام گردد.

فرم های دارویی

Injection