ایمنوگلوبولین داخل وریدی

موارد مصرف

توجه: پیش از مطالعه این تک نگار، مراجعه به تک نگار کلی ایمنوگلوبولین ها ضروری است.

 

این دارو برای درمان بیماران مبتلا به نقص سیستم ایمنی، پورپورای ترمبوسیتوپنیک ایمنی، لوسمی لنفوسیتیک مزمن سلول های  B، سندروم کاواساکی جلوگیری از عفونت در کودکان مبتلا به ایدز و در پیوند مغز استخوان به منظور کاهش احتمال بروز و شدت عفونت سیستمیک و کاهش واکنش میزبان برعلیه پیوند مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این فرآورده باعث ایجاد سطوح وسیعی از پادتن ها می شود.

فارماکوکینتیک

این فرآورده بلافاصله اثر نموده و میزان تاثیر درمانی آن در لوسمی لنفوسیتیک سلول های 50% B، در بیماری پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایمنی 64 - 100%  و در بیماری مبتلا به سندرم کاواساکی 65 - 78%  می باشد. میانگین عمر پادتن 18 - 25 روز است.

عوارض جانبی

بروز عوارض جانبی به سرعت انفوزیون بستگی دارد، تهوع، استفراغ، کرامپ های شکمی، تب، لرز، ناخوشی، درد مفاصل و عضلات، افزایش ضربان قلب، جوش و قرمزی پوست، سردرد و سرگیجه از عوارض عمده IGIV می باشد.  

موارد منع مصرف

برای افراد با سابقه واکنش های حساسیتی یا واکنش های شدید سیستمیک به علت تجویز ایمنوگلوبولین های انسانی، این فرآورده نباید مصرف شود. این فرآورده برای بیماران مبتلا به نقص منفرد IgA یا نقص انعقادی یا کاهش تعداد پلاکت ها نباید تجویز شود.

هشدارها
  1. سندرم مننژیت آسپتیک بعد از تزریق IGIV مخصوصاً با مقادیر زیاد گزارش شده است. این سندروم که از چند ساعت تا 2 روز بعد از تزریق IGIV شروع می شود، دارای علائمی مثل سردرد شدید، خواب آلودگی، تب، نورترسی، حرکت دردناک چشم ها، تهوع و استفراغ می باشد.
  2. IGIV   می تواند افت سریع فشار خون و علائم بالینی آنافیلاکسی را موجب شود. بروز این واکنش ها به سرعت انفوزیون بستگی دارد. علائم حیاتی را باید به طور مداوم کنترل کرد و مراقب هر گونه علامت در مدت انفوزیون بود.
  3. واکنش های پیشرونده التهابی بیشتر در بیماران آگاماگلوبولینمی یا هیپوگاماگلوبولینمی شدید اتفاق می افتد که برای اولین بار تحت درمان با ایمنوگلوبولین ها قرار می گیرند یا 8 هفته از آخرین تزریق ایمنوگلوبولین دریافتی آنها می گذرد.
تداخل های دارویی

به دلیل تداخل اثر با واکسن های زنده ویروسی، تا سه ماه بعد از تزریق  IGIV، باید از تجویز واکسن های ویروسی امتناع شود.

نکات قابل توصیه
  1. فقط باید از راه داخل وریدی تزریق شود.
  2. فرآورده باید در دمای اتاق وزیر 30 درجه سانتیگراد نگهداری شود و یا فرآورده طبق دستور سازنده آن نگهداری شود. برای آماده سازی از محلول همراه فرآورده استفاده شود. از انجماد فرآورده باید جلوگیری نمود.
مقدار مصرف

 درمان جایگزینی ایمنوگلوبولین ها:

مقدار مناسب IGIV  به منظور تامین سطح طبیعی IgG) حداقل (2g/l تعیین می گردد. 100 - 400mg/kg هر سه تا چهار هفته یک بار توصیه شده است. اگر چه بعضی از بیماران ممکن است تا میزان 800mg/kg هر سه تا چهار هفته یک بار نیاز داشته باشند. برای نوبت اول توصیه می شود که 200mg/kg با فواصل کوتاه تری تزریق شود و بعد مطابق مقدار فوق باید عمل نمود.

 

 درمان لوسمی لنفوسیتیک سلول های B:

 400 mg/kg هر 3 – 4 هفته یک بار تزریق شود.

 

 درمان پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایمنی:

برای شروع 400 - 2000mg/kg برای یک تا 7 روز متوالی تزریق می گردد. در صورت پاسخ به درمان (تعداد پلاکت 30000 - 50000 cells/mm3) بعد از روز دوم می توان درمان را قطع کرد. بعد از شروع درمان، چنانچه تعداد پلاکت ها به 30000 cells/mm3 برسد یا بیمار دارای  علائم خونریزی باشد، درمان باید با تزریق  400 - 2000mg/kg هر 2 هفته یک بار ادامه یابد تا تعداد پلاکت ها  بالای 30000 cells/mm3 (و در کودکان 20000 cells/mm3) حفظ شود.

 

 سندرم کاواساکی:

در طی 10 روز ابتدای بیماری، درمان یا به صورت یک مرتبه 2 g/kg  در طی 10 ساعت و یا به صورت  400mg/kg  در 4 روز متوالی تزریق شود. درمان همزمان با آسپیرین (100 mg/kg/day) تا روز چهاردهم بیماری و سپس 3 - 5mg/kg/day  برای 5  هفته نیز توصیه می شود.

 

کودکان مبتلا به ایدز :

در این بیماران تزریق400 mg/kg  هر 28 روز یک بار توصیه می شود.

 

 بیماران نیازمند پیوند مغز استخوان:

 7 و 2 روز قبل از انجام عمل پیوند و سپس هر هفته یک بار تا 90 روز بعد از عمل پیوند 500 mg/kg تزریق شود.

فرم های دارویی

 Injection: 1, 2.5, 5 & 10 g