ایزونیازید

موارد مصرف

ایزونیازید همراه با سایر داروهای ضد سل در درمان سل و به تنهایی برای پیشگیری از بروز این بیماری مصرف می شود.

مکانیسم اثر

ایزونیازید یک آنتی بیوتیک باکتریواستاتیک است که به نظر می رسد با تداخل در سنتز دیواره سلولی موجب مرگ باکتری می شود.

فارماکوکینتیک

این دارو از راه خوراکی به خوبی جذب می شود، اما ممکن است در عبور اول از کبد متابولیزه شود. جذب و فراهمی زیستی این دارو در صورت مصرف همزمان با غذا ممکن است به مقدار قابل ملاحظه ای کاهش یابد. پس از جذب به طور گسترده در بافت ها و مایعات بدن منتشر می شود.

اوج غلظت سرمی دارو 1 - 2 ساعت بعد از مصرف حاصل می شود. نیمه عمر ایزونیازید متغیر و ممکن است بین 1-6 ساعت باشد. (به سرعت استیلاسیون دارو در کبد بستگی دارد). دفع دارو عمدتاً کلیوی است.

عوارض جانبی

تهوع، استفراغ، نوریت محیطی با مصرف مقادیر زیاد، نوریت اپتیک، تشنج، حملات سایکوتیک، واکنش های حساسیت مفرط شامل تب، اریتم مولتی فرم، پورپورا و آگرانولوسیتوز، هپاتیت، سیستمیک، پلاگر، زیادی قند خون و ژینکوماستی با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت ابتلای بیمار به نارسایی کبدی ناشی از داروها، نباید مصرف شود.

هشدارها

در صورت وجود عیب کار کبد، عیب کار کلیه، استیلاسیون کند کبدی، صرع، سابقه سایکوز،اعتیاد به الکل و پورفیری باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

تداخل های دارویی

سمیت کبدی ایزونیازید در صورت مصرف همزمان ایزوفلوران، ریفامپین و سایر داروهای سمی برای کبد با این دارو افزایش می یابد.

داروهای آنتی اسید جذب ایزونیازید را کاهش می دهند.

در صورت مصرف همزمان این دارو با سیکلوسرین خطر مسمومیت CNS افزایش می یابد.

متابولیسم کاربامازپین، اتوسوکسیمید و فنی توئین بوسیله ایزونیازید مهار می شود و از این رو اثر این داروها افزایش می یابد. همچنین، در صورت مصرف همزمان کاربامازپین، سمیت ایزونیازید برای کبد افزایش می یابد.

متابولیسم دیازپام نیز توسط این دارو مهار می شود.

ایزونیازید احتمالاً غلظت پلاسمایی تئوفیلین و وارفارین را افزایش می دهد.

نکات قابل توصیه
  1. بیمار یا اطرافیان وی را باید از نظر تشخیص علایم اختلال کبدی آگاه ساخت و به بیمار یادآور شد، در صورت بروز علایم این اختلال از جمله تهوع مداوم، استفراغ، بیحالی یا یرقان فوراً مصرف ایزونیازید را قطع و به پزشک مراجعه کند.
  2. در صورت بروز تحریک گوارشی، می توان این دارو را با غذا مصرف کرد، اما در این صورت جذب دارو کاهش خواهد یافت.
مقدار مصرف

مقدار مصرف این دارو در درمان سل از راه خوراکی و عضلانی در رژیم های مختلف درمانی در کلیات داروهای ضد سل ذکرشده است.

برای پیشگیری از بروز سل، در بزرگسالان300 mg/day  و در کودکان 5-10 mg/kg/day  (تا حداکثر 300 میلی گرم) از راه خوراکی یا تزریق عضلانی تا 6 ماه مصرف می شود. می توان ایزونیازید و ریفامپین را بطور همراه برای مدت 3 ماه مصرف نمود.

فرم های دارویی

Tablet: 100 mg, 300 mg

Injection: 1 g/10 ml