ایتراکونازول

موارد مصرف

این دارو در درمان عفونت های قارچی دهان، حلق و واژن ناشی از کاندیدا آلبیکانس، عفونت های سیستمیک قارچی ناشی از کاندیدا، آسپرژیلوس و کریپتوکوک (از جمله مننژیت کریپتوکوکی)، هیستوپلاسموز، عفونت های قارچی پوست و ناخن مصرف می شود.

مکانیسم اثر

ایتراکونازول در قارچ های حساس به دارو، آنزیم وابسته به سیتوکروم P-450 را مهار می نماید و بیوسنتز دیواره سلولی را مختل می کند.

فارماکوکینتیک

این دارو از راه خوراکی جذب می شود و جذب آن در حضور غذا افزایش می یابد. فراهمی زیستی دارو با ادامه مصرف آن افزایش می یابد. دارو بطور گسترده در بدن منتشر می شود و به مقادیر کم در مایع مغزی - نخاعی وارد می گردد. دارو در کبد متابولیزه و از طریق صفرا و ادرار و به مقادیر کم از راه ناخن و مو دفع می گردد. نیمه عمر دفع دارو 20 ساعت است که با ادامه مصرف آن تا 40 ساعت هم ممکن است افزایش یابد.

عوارض جانبی

ایتراکونازول بندرت باعث عوارض گوارشی می شود. احتمال بروز مسمومیت کبدی یا نارسایی قلبی با این دارو وجود دارد.

موارد منع مصرف
  1. این دارو در صورت ابتلای بیمار به عیب کار کبد نباید مصرف شود.
  2. این دارو در درمان عفونت های قارچی خفیف بویژه در بیماران دارای نارسایی قلبی یا در معرض ابتلای به آن نباید مصرف شود.
هشدارها
  1. پیگیری کار کبد در شروع و در ادامه درمان طولانی مدت (بیش از یکماه) با این دارو ضروری است و در صورت مشاهده هر گونه تغییر غیرعادی در کار کبد، مصرف دارو باید قطع شود.
  2. کاهش مقدارمصرف دارو در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه ممکن است لازم باشد.
تداخل های دارویی

مصرف همزمان ایتراکونازول با داروهای القا کننده آنزیم های کبدی موجب کاهش غلظت پلاسمایی دارو و مصرف همزمان آن با داروهای مهار کننده  آنزیم های کبدی موجب افزایش غلظت دارو خواهد شد.

ایتراکونازول ممکن است موجب اختلال در متابولیسم داروهایی شود که در کبد متابولیزه می شوند.

مصرف همزمان این دارو با داروهایی که ممکن است موجب آریتمی شوند، توصیه نمی شود.

نکات قابل توصیه
  1. پزشک را باید از مصرف سایر داروها، بویژه داروهای قلبی آگاه ساخت.
  2. بیمار یا اطرافیان وی را از نظر بروز علائم مسمومیت کبدی (تهوع مداوم، استفراغ، بیحالی یا یرقان) باید آگاه ساخت. قطع مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
  3. از مصرف دارو همراه با غذا خودداری شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در درمان کاندیدیاز دهان و حلق 100 mg/day مصرف می شود که برای بیماران مبتلا به ایدز یا نوتروپنی تا دو برابر افزایش می یابد.

در درمان کاندیدیاز واژن 200 میلی گرم دو بار در روز و برای یک روز مصرف می شود.

برای درمان عفونت های قارچی پوست 200 میلی گرم یک یا دو بار در روز برای مدت 7 روزمصرف می شود که ممکن است در فواصل 2 - 3 هفته بعد تکرار شود.

در درمان عفونت های قارچی سیستمیک که سایر داروهای ضد قارچ برای درمان آنها مناسب نیستند یا بی اثرند، 100 - 200 میلی گرم یک بار در روز مصرف می شود که در مورد عفونت های شدید تا 200 میلی گرم 2 بار در روز قابل افزایش است.

برای پیشگیری از بروز عفونت های قارچی در بیمارانی که سیستم ایمنی آنها به دنبال پیوند اعضا یا شیمی درمانی ضعیف خواهد شد (بروز نوتروپنی)، مقدار 5 mg/kg/day در دو مقدار منقسم یک هفته قبل از عمل پیوند یا بلافاصله قبل از شروع شیمی درمانی مصرف می گردد.

فرم های دارویی

Capsule: 100 mg