لووکارنیتین

موارد مصرف

این دارو در درمان کمبود اولیه کارنیتین و کمبود ثانویه آن ناشی از نقایص متابولیسمی یا سایر حالات مانند همودیالیز مصرف می شود.

مکانیسم اثر

کارنیتین یک مشتق اسید آمینه است که کوفاکتور اساسی در متابولیسم اسید چرب بحساب می آید.

فارماکوکینتیک

لووکارنیتین از راه خوراکی بطور آهسته و غیر کامل از روده کوچک جذب می شود. لووکارنیتین به پروتئین های پلاسما پیوند نمی یابد. این دارو عمدتا از راه کلیه دفع می شود. متابولیسم لووکارنیتین پس از تزریق از راه وریدی به کمترین میزان خود می رسد. متابولیت های لووکارنیتین حاصل از متابولیسم دارو در مجرای گوارش، از راه ادرار و مدفوع دفع می شوند.

عوارض جانبی

اختلالات گوارشی مانند تهوع، استفراغ و اسهال، کرامپ شکم و بوی محسوس با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

مقادیر زیاد دارو از راه خوراکی و به مدت طولانی در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیه نباید مصرف شود.

هشدارها

بیماران مبتلا به دیابت که انسولین یا سایر داروهای کاهنده قند خون مصرف می کنند، در صورت مصرف این دارو باید از نظر میزان قند خون تحت مراقبت قرار گیرند.

مقدار مصرف

خوراکی

 بر اساس شرایط بیمار، تا200 mg/kg/day  از راه خوراکی در 2 - 4 مقدار منقسم مصرف می شود. بر اساس استانداردهای آمریکا، در بزرگسالان 1 - 3 g/day  مصرف می شود. بر این اساس، مقدار مصرف در نوزادا ن و کودکان، 50 - 100 mg/kg/day در مقادیر منقسم مصرف می شود.

تزریقی

 از راه تزریق آهسته وریدی، تا 100 mg/kg/day در 3 - 4 مقدار منقسم طی 2 - 3 دقیقه مصرف می شود. در موارد کمبود کارنیتین ناشی از همودیالیز، 10 - 20 mg/kg پس از هر بار دیالیز و بر اساس میزان کارنیتین در پلاسما تزریق وریدی می شود.

فرم های دارویی

Chewable Tablet: 1 g

Tablet: 250 mg

Solution: 500 mg/5 ml

Syrup: 500 mg/5 ml

Injection: 1 g/5 ml