لامی وودین

موارد مصرف

لامی وودین، معمولاً همراه با سایر داروهای ضد رتروویروس، برای درمان عفونت ناشی از ویروس HIV مصرف می شود. این دارو در درمان هپاتیت B مزمن نیز مصرف می گردد.

مکانیسم اثر

این دارو مهارکننده آنزیم نوکلئوزید ریورس ترانس کریپتاز و از نظر ساختمانی شبیه سیتوزین می باشد و مانع تکثیر رتروویروس ها (شامل ویروس HIV) است.

فارماکوکینتیک

لامی وودین از راه خوراکی به سرعت جذب می شود و اوج غلظت سرمی آن یک ساعت پس از مصرف حاصل می گردد. این دارو از سد خونی - مغزی عبور می کند. دارو در داخل سلول به متابولیت فعال تری فسفات تبدیل می شود. متابولیسم کبدی این دارو ناچیز است و دارو عمدتاً به صورت تغییر نیافته از راه کلیه دفع می گردد. نیمه عمر دفع دارو 5-7 ساعت است.

عوارض جانبی

دردهای شکمی، تهوع، استفراغ، اسهال ، سردرد، تب، بثورات جلدی، بیحالی، بیخوابی، سرفه، درد استخوانی - عضلانی و نوروپاتی محیطی از عوارض شایع این دارو هستند. پانکراتیت از عوارض نادر این دارو است. لاکتیک اسیدوز نیز با مصرف این دارو گزارش شده است.

هشدارها
  1. مصرف این دارو در موارد زیر باید قطع شود بروز درد های شکمی، تهوع و استفراغ (باید احتمال بروز پانکراتیت رد شود)، افزایش غلظت سرمی آمینوترانسفراز، هپاتومگامی پیشرونده، لاکتیک اسیدوز متابولیک یا با منشاء ناشناخته.
  2. در صورت ابتلای بیمار به هپاتومگالی یا سایر  بیماری های کبدی یا بیماران در معرض خطر ابتلا به بیماری های کبدی و نیز در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  3. قبل از شروع درمان هپاتیت B با این دارو، احتمال وجود عفونت HIV باید رد شود، زیرا مقادیر مصرف لامی وودین برای درمان هپاتیت B کمتر است و ممکن است موجب بروز مقاومت ویروس HIV نسبت به دارو شود.
تداخل های دارویی

مصرف همزمان این دارو با تری متوپریم (موجود در کوتریموکسازول) به دلیل رقابت در دفع کلیوی باعث افزایش غلظت سرمی دارو می شود.

مصرف همزمان لامی وودین و زیدوودین ممکن است موجب بروز کم خونی شدید شود.

نکات قابل توصیه
  1. از مصرف همزمان سایر داروها با این دارو بدون دستور پزشک باید خودداری کرد.
  2. دوره درمان با این دارو باید کامل شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در درمان عفونت HIV، همراه با سایر داروهای ضد رتروویروس مقدار 300 میلی گرم در یک یا دو مقدار منقسم مصرف می شود. در درمان هپاتیت B مزمن در بزرگسالان با سن 16 سال و بالاتر، 100 mg/day مصرف می شود. در صورتی هپاتیت B مزمن با عفونت HIV همراه باشد، بیمار باید مقدار مصرف لازم برای درمان عفونت HIV را مصرف کند.

کودکان:

در درمان عفونت HIV در کودکان با سن 3 ماه تا 12 سال به مقدار  4 mg/kg هر 12 ساعت (حداکثر تا 300 mg/kg) مصرف می شود. مقدار مصرف این دارو در درمان هپاتیت مزمن B در کودکان با سن 2 سال و بیشتر 3 mg/kg یکبار در روز تا حداکثر 100 mg/day می باشد.

فرم های دارویی

Tablet: 100 mg, 150 mg

Oral Solution: 10 mg/ml