لاموتریژین

موارد مصرف

از این دارو به عنوان داروی کمکی برای درمان حملات تشنجی نسبی اولیه و حملات تشنجی سندرم Lennox - Gastaut  استفاده می شود.

مکانیسم اثر

این دارو شبیه فنی توئین و کاربامازپین، کانال های سدیمی وابسته به ولتاژ را مسدود می کند.

فارماکوکینتیک

از راه خوراکی به سرعت جذب می شود. در کبد متابولیزه و از طریق کلیه ها دفع می شود .نیمه عمر پلاسمایی این دارو بطور متوسط 25 ساعت می باشد. فراهمی زیستی این دارو 98% می باشد.

عوارض جانبی

بثورات جلدی، تب، علائم شبه انفلوآنزا، خواب آلودگی، ندرتاً اختلال در عملکرد کبد، لنفادنوپاتی، لوکوپنی، ترومبوسیتوپنی، حساسیت به نور، اختلالات بینائی، گیجی، عدم تعادل، خستگی، اختلالات گوارشی و تحریک پذیری از عوارض جانبی این دارو هستند.

موارد منع مصرف

در صورت وجود حساسیت مفرط به دارو، نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. در طول مصرف این دارو پارامترهای کبدی، کلیوی و انعقاد خون بایستی دقیقاً کنترل شوند.
  2. در صورت بروز بثورات جلدی، تب، علائم شبه انفلوآنزا، خواب آلودگی و بدترشدن حملات صرعی بخصوص در ماه اول درمان، مصرف دارو باید قطع گردد.
  3. در موارد زیر، این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود: عیب کار کلیه و تالاسمی.
تداخل های دارویی

والپروات غلظت پلاسمایی لاموتریژین را افزایش و کاربامازپین، فنوباربیتال و فنیتوئین، غلظت پلاسمایی آن را کاهش می دهند. ضمناً لاموتریژین موجب افزایش غلظت پلاسمایی متابولیت فعال کاربامازپین می شود.

نکات قابل توصیه
  1. از قطع ناگهانی مصرف این دارو باید پرهیز شود. قطع مصرف دارو باید بتدریج و حداقل طی 2 هفته انجام شود.
  2. دوره درمان با دارو باید کامل شود. این دارو نباید بیشتر از مقدار تجویز شده، مصرف شود.
  3. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض بیاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود. ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد، از مصرف نوبت فراموش شده و دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی باید خودداری گردد.
  4. به منظور بررسی پیشرفت درمان، مراجعه منظم به پزشک ضروری است.
  5. از مصرف داروهای حاوی الکل و مضعف CNS با این دارو باید خودداری گردد.
  6. به علت بروز تاری دید، سرگیجه و خواب آلودگی هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط گردد.
  7. در صورت بروز تب، بثورات جلدی، علائم شبه انفلوآنزا، تورم غدد لنفاوی یا افزایش تشنج، باید به پزشک مراجعه نمود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در ابتدا 25 mg/day بمدت 14 روز، سپس50 mg/day  برای 14 روز بعدی تجویز می شود .مقدار مصرف معمول نگهدارنده 100 - 200 mg/day  در 1 - 2 مقدار منقسم (حداکثر 500 mg/day) می باشد. برای درمان کمکی به همراه والپروات، در ابتدا 25 میلی گرم یک روز در میان به مدت 14 روز و سپس25 mg/day  برای 14 روز بعدی تجویز می شود. مقدار مصرف معمول نگهدارنده به همراه والپروات   100 - 200 mg/dayدر 1 - 2 نوبت است. برای درمان کمکی بدون والپروات، در ابتدا 50 میلی گرم یک روز در میان به مدت 14 روز و سپس 50 میلی گرم دو بار در روز برای 14 روز بعدی تجویز می شود. مقدار مصرف نگهدارنده بدون والپروات معمولاً 200 - 400 mg/day  در دو مقدار منقسم (حداکثر700 mg/kg ) است.

کودکان:

در کودکان 2 - 12 سال به عنوان درمان کمکی به همراه والپرات: در ابتدا200 mcg/kg/day  به مدت 14 روز و سپس 500 mcg/kg/day  برا ی 14 روز بعدی مصرف می شود (در کودکانی که کمتر از 25 کیلوگرم وزن دارند، می توان در 14 روز اول 5 میلی گرم یک روز در میان تجویز کرد). مقدار مصرف معمول نگهدارنده  به همراه والپروات1 - 5 mg/kg/day  در 1 - 2 مقدار منقسم می باشد. در کودکان 2 - 12 سال برای درمان کمکی بدون والپروات، در ابتدا  2 mg/kg/day در 2 نوبت بمدت 14 روز و سپس 5 mg/kg/day  در 2 نوبت برای 14 روز بعدی، تجویز می شود. مقدار مصرف نگهدارنده بدون والپروات5 - 15 mg/kg/day  در 2 مقدار منقسم می باشد.

فرم های دارویی

Tablet: 25 mg, 50 mg, 100 mg

Oral solution: 10 mg/ml