لوودوپا

موارد مصرف

لوودوپا برای تسکین علائم و بهبود کنترل عضلات در درمان پارکینسون ایدیوپاتیک، پارکینسون postencephalitic و پارکینسون علامتی و همچنین پارکینسون ناشی از تصلب شرائین مغزی مصرف می شود.

مکانیسم اثر

لوودوپا، پیش ساز دوپامین است و عمدتاً با افزایش دوپامین در استریاتوم عمل می کند. کندی حرکات (برادی کینزی) و سختی عضلات را بیشتر از رعشه بهبود می بخشد.

فارماکوکینتیک

لوودوپا از روده کوچک سریعاً جذب می شود. اما جذب آن به سرعت تخلیه معده و pH محتویات آن بستگی دارد. 2 ساعت بعد از مصرف خوراکی، غلظت پلاسمایی دارو به حداکثر می رسد. حدود دو سوم دارو در کبد متابولیزه می شود. این دارو از طریق ادرار دفع می شود. نیمه عمر لوودوپا 0.75 - 1.5 ساعت می باشد.

عوارض جانبی

بی اشتهایی، تهوع و استفراغ، بیخوابی، اضطراب، کاهش فشار خون وضعیتی (ندرتاً کاهش فشار خون پایدار)، گیجی، تپش قلب، آریتمی، قرمز رنگ شدن ادرار و سایر مایعات بدن، ندرتاً افزایش حساسیت، حرکات غیرارادی و غیر طبیعی، هیپومانیا و سایکوز که ممکن است باعث محدود شدن مقدار مصرف شوند، افسردگی، خواب آلودگی، سردرد، برافروختگی، تعریق، خونریزی دستگاه گوارش و نوروپاتی محیطی از عوارض جانبی دارو هستند.

هشدارها
  1. این دارو نباید در پارکینسون ناشی از مصرف دارو استفاده شود.
  2. در موارد زیر لوودوپا باید با احتیاط فراوان تجویز شود: بیماری های ریوی، اولسرپتیک، بیماری قلبی – عروقی، گلوکوم با زاویه بسته، ملانومای پوست و بیماری روانی و پسیکوز، انفارکتوس میوکارد و عیب کار کلیه.
  3. این دارو در بیماران سالمند و بیمارانی که بمدت طولانی سابقه بیماری پارکینسون دارند، ارزش اندکی دارد، چون این افراد نمی توانند مقادیر زیاد دارو را تحمل کنند. همچنین در بیمارانی که علاوه بر بیماری پارکینسون، بیماری مغزی دیگری نیز دارند، لوودوپا ارزش کمی دارد، چون این افراد به عوارض جانبی این دارو حساسیت بیشتری دارند. همچنین در پارکینسون ناشی از بیماری های دژنراتیو مغزی نیز پاسخ مطلوب ایجاد نمی شود.
تداخل های دارویی
  • مصرف توام لوودوپا با داروهای بیهوش کننده مثل هالوتان با خطر آریتمی همراه است.
  • مصرف توام لوودوپا با داروهای ضد افسردگی مهار کننده آنزیم مونوآمین اکسیداز و از جمله فورازولیدون و پروکاربازین منجر به زیادی فشار خون می گردد.
  • مصرف همزمان هالوپریدول، فنوتیازین ها و تیوگزانتین ها با لوودوپا، ممکن است سبب آنتاگونیزه شدن اثرات لوودوپا شود.
  • مصرف همزمان این دارو با ویتامین B6 و یا فرآورده های حاوی این ویتامین موجب افزایش متابولیسم محیطی و کاهش میزان دارو در CNS می شود.
نکات قابل توصیه
  1. درمان با لوودوپا باید با مقادیر کم شروع شده و به صورت تدریجی مقادیر دارو افزایش یابد (با فواصل 2 تا 3 روز). مقدار نهایی معمولاً براساس بهبود تحرک بیمار از یک طرف و عوارض جانبی محدود کننده داروی مصرفی از طرف دیگر تعیین می شود. فواصل بین مقادیر مصرف مهم است و باید بر اساس نیاز هر بیمار به طور جداگانه تعیین شود.
  2. تهوع و استفراغ ندرتاً باعث محدودیت در مقدار داروی دریافتی می شوند. مصرف دارو بعد از غذا تحمل آن را برای دستگاه گوارش بالا می برد.
  3. قطع مصرف دارو باید بتدریج صورت گیرد.
  4. دوره درمان با دارو باید کامل شود. از قطع مصرف بدون مشورت با پزشک باید خودداری گردد.
  5. برای دستیابی به حداکثر اثر درمانی، ممکن است چند هفته تا چند ماه وقت لازم باشد.
  6. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود. مگر اینکه تا زمان مصرف نوبت بعدی کمتر از 2 ساعت باقیمانده باشد. مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر گردد.
  7. هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.
  8. از مصرف غذا و فرآورده های حاوی ویتامین B6 با این دارو باید خودداری نمود.
مقدار مصرف

بزرگسالان و کودکان بزرگتر از 12 سال:

 ابتدا250  میلی گرم 2 - 4 بار در روز مصرف می شود. مقدار مصرف دارو ممکن است به میزان 100 - 750 میلی گرم در فواصل 3 - 7 روز بر حسب تحمل بیمار تا زمان حصول پاسخ مطلوب افزایش یابد.

فرم های دارویی

Tablet: 500 mg