لووتیروکسین

موارد مصرف

لووتیروکسین برای تشخیص و درمان کم کاری تیروئید، پیشگیری و درمان گواتر و سرطان تیروئید و نیز بررسی عملکرد تیروئید به کار می رود.

مکانیسم اثر

هورمون های تیروئیدی دارای دو اثر آنابولیک و کاتابولیک می باشند و در رشد و تکامل، خصوصاً تکامل سیستم عصبی کودکان نقش دارند.

فارماکوکینتیک

جذب دارو متغیر و ناقص است، (بین 50 - 70 درصد) خصوصاً وقتی با غذا مصرف می شود. زمان رسیدن به حداکثر اثر 3 - 4 هفته است و پس از قطع دارو اثر آن برای 1 - 3 هفته باقی می ماند. نیمه عمر دارو بسته به وضعیت عملکرد تیروئید بیمار متفاوت است. در افراد با عملکرد طبیعی تیروئید حدود 6 - 7 روز، در مبتلایان به کم کاری تیروئید، 9 - 10 روز و در پرکاری تیروئید 3 - 4 روز می باشد.

عوارض جانبی

عوارض معمولاً با مصرف مقادیر زیاد دارو و به صورت درد آنژینی، آریتمی قلبی، طپش قلب، کرامپ های عضلانی، تاکی کاردی، اسهال، استفراغ، لرزش، بیقراری، تحریک پذیری، بی خوابی، سردرد، گر گرفتگی، تعریق، کاهش وزن و ضعف عضلانی بروز می نماید.

موارد منع مصرف

این دارو در تیروتوکسیکوز، سابقه پرکاری تیروئید، حساسیت به هورمون های تیروئیدی و بیماریهای قلبی - عروقی (آنژین صدری، آترواسکلروز، بیماری سرخرگ کرونر، زیادی فشار خون و انفارکتوس میوکارد) نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. در صورت نارسایی هیپوفیز قدامی یا غده فو ق کلیوی قبل از شروع مصرف دارو (برای جلوگیری از نارسایی حادغده فوق کلیوی) درمان با کورتیکواستروئید باید شروع شود.
  2. در افراد مسن، بیماران قلبی - عروقی و بیماران مبتلا به دیابت باید با احتیاط تجویز شود.
  3. در بیماران دیابتی ممکن است به افزایش مقدار مصرف داروهای ضد دیابت نیاز باشد.
  4. در دوران بارداری ممکن است اندازه گیری تیروتروپین سرم برای تنظیم مقدار مصرف دارو لازم باشد.
  5. بیماران مبتلا به میکزدم یا کم کاری طولانی مدت تیروئید ممکن است به اثرات هورمون های تیروئیدی حساس تر باشند.
تداخل های دارویی
  • در صورت تجویز همزمان با داروهای خوراکی ضد انعقاد، تنظیم مقدار مصرف آنها براساس زمان پروترومبین لازم است.
  • کلستیرامین سبب تاخیر و جلوگیری از جذب دارو می شود، بنابراین بین تجویز دو دارو باید 4 - 5 ساعت فاصله باشد.
  • مصرف همزمان با داروهای مقلد سمپاتیک اثر دارو را زیاد می کند و در افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر که داروی مقلد سمپاتیک دریافت می کنند، خطر تشدید بیماری کرونر وجود دارد.
نکات قابل توصیه
  1. دارو به میزان تجویز شده و در زمان معینی از روز مصرف شود.
  2. در موارد جراحی، پزشک باید از مصرف دارو مطلع گردد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

در ابتدا 50 - 100 mcg/ day و (50 میکروگرم برای افراد بالای 50 سال) که ترجیحاً قبل از صبحانه مصرف می شود و در صورت نیاز هر 3 - 4 هفته 50 میکروگرم به آن اضافه می شود (معمولاً تا رسیدن به 100 - 200 mcg/day). در صورت وجود بیماری قلبی ابتدا 25 mcg/day یا 50 میکروگرم یک روز در میان که هر هفته 25 میکروگرم افزایش می یابد، مصرف می گردد.

کودکان:

برای درمان کم کاری تیروئید مادرزادی 25 mcg/day مصرف می گردد که تا ظهور علائم خفیف سمیت با دارو هر 2 - 4 هفته 25 میکروگرم افزایش می یابد. سپس برای رفع علائم سمیت مقدار مصرف را باید کمی کاهش داد. در میکزدم جوانی (کودکان بالای یک سال) مقدار مصرف اولیه 2.5 - 5 mcg/day می باشد.

فرم های دارویی

Tablet: 100 mcg, 50 mcg