لیدوکائین موضعی

آنچه در این مقاله می خوانید:
موارد مصرف

لیدوکائین در بسیاری از فراورده های دارویی به منظور ایجاد بیحسی سطحی استفاده می شود.

مقدار مصرف
  • از پماد 5% لیدوکائین برای ایجاد بیحسی در پوست و غشاء مخاطی، با مقدار تام 20 گرم در 24 ساعت استفاده می شود.
  • از ژل 2% لیدوکائین برای ایجاد بیحسی در مجرای ادراری در زنان با مقدار 60 - 100 میلی گرم چند دقیقه قبل از آزمایش و در مردان ابتدا 200 میلی گرم و سپس 60 - 100 میلی گرم استفاده می شود.
  • محلول های موضعی برای ایجاد بیحسی غشاء های مخاطی دهان، گلو و مجاری گوارشی فوقانی مصرف می شود. در شرایط دردناک دهان و گلو، 15 میلی لیتر از محلول 2% جهت شستشوی یا غرغره کردن در فواصل حداقل 3 ساعت استفاده می شود. حداکثر میزان مصرف محلول 2.4 گرم می باشد.
  • از محلول1 - 7.5) 4%  میلی لیتر) قبل از برونکوسکوپی، برونکوگرافی، لارینگوسکوپی، مشاهده مری، لوله گذاری در تراشه و بیوپسی در دهان و گلو استفاده می شود.
  • از اسپری 10% بر روی غشاء های مخاطی برای پیشگیری از درد در حین اعمال مختلف مانند دندانپزشکی، بکارگیری تجهیزات در مجاری تنفسی و گوارشی، مشاهده گوش و حلق و بینی، استفاده می شود. مقدار مصرف اسپری به وسعت محل جهت بیحسی بستگی دارد.
  • لیدوکائین بصورت کرم در درمان هموروئید و سایر بیماری های دردناک ناحیه مقعد مصرف می شود.
  • مخلوط لیدوکائین و پریلوکائین بصورت کرم با استفاده از پانسمان انسدادی برای ایجاد بیحسی پوست قبل از روش هایی که نیاز به کاربرد سوزن دارند، درمان با جراحی ضایعات موضعی و پیوند پوست، مصرف می شود.
  • پماد لیدوکائین و هیدروکورتیزون برای درمان اختلالات آنورکتال مصرف می شود.
فرم های دارویی

Topical Spray: 10 mg/dose

Topical Gel: 2% (as HCl)

Topical Solution: 4% (as HCl)

Ointment: Lidocaine 5% + Hydrocortisone Acetate 0.5%

Cream: Lidocaine 2.5% + Prilocaine 2.5%