لیدوکائین سیستمیک

موارد مصرف

این دارو برای درمان آریتمی بطنی، به ویژه پس از سکته قلبی مصرف می شود.

مکانیسم اثر

لیدوکائین با اثر مستقیم بر بافت، بخصوص شبکه پورکنژ (بدون دخالت سیستم اعصاب خودکار)، سبب کاهش دپولاریزاسیون، خودکاری و تحریک پذیری بطن طی مرحله دیاستولیک می شود.

فارماکوکینتیک

پس از تزریق عضلانی، تقریباً به طور کامل جذب می شود. لیدوکائین بسرعت در بدن توزیع می یابد. 90 درصد دارو در کبد متابولیزه می گردد. نیمه عمر دارو 1 - 2 ساعت و وابسته به مقدار مصرف است. اثر دارو بعد از تزریق عضلانی پس از 5 - 15 دقیقه و از راه وریدی بلافاصله شروع می شود. زمان لازم برای رسیدن به غلظت یکنواخت پلاسمایی در انفوزیون مداوم وریدی3 - 4  ساعت است. این زمان در بیمارانی که دچار سکته قلبی شده اند، حدود 8 - 10 ساعت است. طول اثر دارو ازراه وریدی 10 - 20 دقیقه و از راه عضلانی 60 - 90 دقیقه است. دفع لیدوکائین کلیوی است.

عوارض جانبی

سرگیجه، پارستزی یا خواب آلودگی (بویژه در صورت تزریق سریع دارو) با مصرف این دارو گزارش شده است. همچنین اغتشاش فکر، ضعف تنفسی و تشنجات، کاهش فشار خون و بر ادیکاردی و حساسیت مفرط نیز مشاهده شده است.

موارد منع مصرف

این دارو در سندرمAdams-Stakes  و بلوک شدید قلبی از جمله دهلیزی - بطنی، داخل بطنی یا بلوک سینوسی - دهلیزی نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: نارسایی احتقانی قلب، کاهش جریان خون کبد، شوک و کاهش حجم خون، انسداد ناقص قلب، برادی کاردی سینوسی و سندرم     w-p-w     
  2. کاهش مقدار مصرف دارو در بیماران مبتلا به نارسایی احتقانی قلب، عیب کار کبد و پس از جراحی قلب ضروری است.
  3. بررسی نوار قلبی بیمار در طول مصرف دارو به منظور کمک به تنظیم مقدار مصرف دارو و تعیین مسمومیت با آن ضروری است.
تداخل های دارویی

مصرف همزمان داروهای ضد تشنج هیدانتوئینی با لیدوکائین ممکن است باعث بروز اثر اضافی مضعف قلبی شود. داروهای ضد تشنج هیدانتوئینی ممکن است متابولیسم کبدی لیدوکائین را تسریع نمایند.

نکات قابل توصیه
  1. در صورت برو علائم حمله قلبی، بلافاصله باید به پزشک مراجعه شود.
  2. همزمان با مصرف لیدوکائین، پیگیری وضع بیمار با استفاده از الکتروکاردیوگرام و همچنین در دسترس بودن وسایل احیاء و داروهای لازم برای معالجه واکنش های جانبی ضروری است.
  3. لیدوکائین نباید هنگام انتقال خون، به آن اضافه شود.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان ضدآریتمی، برای انفوزیون مداوم وریدی (معمولاً پس از یک مقدار حمله ای)، 0.02 - 0.05 mg/kg  با سرعت  1 - 4 mg/min مصرف می شود. جهت تزریق مستقیم وریدی، در بزرگسالان مقدار 1 mg/kg  به عنوان مقدار حمله ای با سرعت25 - 50 mg/min  تزریق می شود که در صورت نیاز هر 5 دقیقه تکرار می گردد. معمولاً پس از تزریق مستقیم وریدی، انفوزیون مداوم وریدی به منظور حفظ اثر ضد آریتمی شروع می شود.

 

فرم های دارویی

Injection (5 ml, 50 ml): %1, %2

Injection Solution: % 20