لوموستین

موارد مصرف

لوموستین در درمان تومورهای مغزی، دستگاه گوارش، ریه، کلیه، پستان، میلوم مالتیپل و ملانومای بدخیم به کار می رود.

مکانیسم اثر

لوموستین از دسته داروهای آلکیله کننده است و به همراه متابولیت هایش با مهار واکنش ها ی آنزیمی، ساخت DNA را نیز مهار می کند.

فارماکوکینتیک

جذب خوراکی لوموستین خوب و سریع بوده و از سد خونی - مغزی نیز عبور می کند. متابولیسم آن کبدی و سریع است و به متابولیت ها ی فعال تبدیل می شود. دفع آن کلیوی است. لوموستین چرخه روده ای - کبدی نیز دارد.

عوارض جانبی

تضعیف سیستم ایمنی، کاهش سلول های خونی و عفونت از عوارض شایع این دارومی باشند.

نکات قابل توصیه
  1. درمان با لوموستین را باید تنها در صورت موثر بودن ادامه داد. اگر پس از 1 - 2 دوره درمان پاسخی به دست نیامد احتمال موثربودن دارو بسیار کم است.
  2. گاهی اوقات واکنش های مقاومت متقاطع بین کارموستین و لوموستین دیده شده است.
  3. تجویز داروهای ضد استفراغ پیش از مصرف دارو و همچنین مصرف دارو در حالت ناشتا، در  بعضی موارد از شدت و دفعات تهوع و استفراغ می کاهد.
  4. به علت اثرات تجمعی و دیررس کاهش فعالیت مغز استخوان ناشی از لوموستین، دارو نباید با فواصل کمتر از شش هفته تجویز گردد.
مقدار مصرف

مقدار  100 – 130 mg/m2مقدار واحد مصرف می شود که هر شش هفته یکبار می توان آن را تکرار نمود. وقتی با سایر داروها به صورت ترکیبی مصرف می شود مقدار مصرف کاهش می یابد. در بیمارانی که مبتلا به کاهش فعالیت مغز استخوان هستند مقدار  100 mg/m2 به صورت مقدار واحد مصرف می شود که هر شش هفته یکبار تکرار می شود.

فرم های دارویی

Capsule: 40 mg