لورازپام

موارد مصرف

این دارو به طور کوتاه مدت در درمان اختلالات اضطراب، به عنوان داروی کمکی در درمان اضطراب همراه با افسردگی، بی خوابی و حملات صرعی به کارمی رود.

فارماکوکینتیک

از طریق خوراکی به خوبی جذب می شود. متابولیسم آن از طریق کبد و دفع آن از طریق کلیه می باشد. این دارو به میزان بالایی به پروتئین های پلاسما اتصال می یابد. نیمه عمر پلاسمایی آن 10 - 20 ساعت است. زمان لازم برای رسیدن به اوج غلظت پلاسمایی از راه خوراکی، 1 - 6 ساعت است. زمان شروع اثر دارو پس از مصرف یک مقدار واحد از راه خوراکی به سرعت جذب آن و پس از مصرف مقادیر متعدد، به سرعت و میزان تجمع دارو به نوبه خود به نیمه عمر دفع و کلیرانس آن بستگی دارد.

عوارض جانبی

خواب آلودگی و منگی در روز بعد از مصرف دارو، سرگیجه (بخصوص در افراد سالخورده)، اشکال در تکلم، تاکی کاردی، تپش قلب، تاری دید، تغییر میل جنسی، کمی فشار خون، اختلالات رفتاری، خستگی و ضعف غیرعادی، فراموشی، و وابستگی از عوارض جانبی شایع این دارو است.

هشدارها
  1. در بیماری های تنفسی، ضعف عضلانی، بیماران با سابقه مصرف نابجای دارو یا افراد با اختلال شخصیتی، مسمومیت شدید یا الکل همراه با علائم حیاتی تضعیف شده، اغماء، شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلا به آن باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  2. در افراد مسن، مبتلایان به نارسایی کبدی و کلیوی، نوجوانان و افراد به شدت بیمار مقدار مصرف دارو باید کاهش داده شود.
  3. برای جلوگیری از بروز عوارض قطع مصرف، مقدار مصرف دارو باید بتدریج کاهش داده شود.
  4. مصرف طولانی مدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین ها خطر بروز وابستگی های روانی و جسمی را افزایش می دهد.
  5. تزریق سریع وریدی ممکن است سبب بروز آپنه، کاهش فشار خون، برادی کاردی و ایست تنفسی شود.
تداخل های دارویی
  • در صورت مصرف همزمان با الکل یا سایر داروهای مضعفCNS، از جمله ضد درد های مخدر، بیهوش کننده های عمومی، مهارکننده های مونوآمین اکسیداز، ضد افسردگی های سه حلقه ای و داروهای پائین آورنده فشار خون که باعث تضعیف CNSمی شوند (مانند کلونیدین و متیل دوپا) و رزرپین ممکن است اثر مضعف CNS لورازپام تقویت شود.
  • مصرف همزمان بنزودیازپین ها باایتراکونازول و کتوکونازول، ممکن است سبب مهار متابولیسم بنزودیازپین ها و در نتیجه افزایش غلظت پلاسمایی این داروها شود.
نکات قابل توصیه
  1. حداکثر اثر بخشی دارو ممکن است حتی طی دو یا سه شب بعد از شروع درمان نیز حاصل نگردد.
  2. اگر دارو باید به مدت طولانی مصرف شود، قبل از قطع مصرف دارو باید با پزشک مشورت شود تا از احتمال بروز علائم قطع مصرف کاسته شود.
  3. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود.
  4. اگر بعد از چند هفته اثر درمانی دارو کاهش یافت، باید به پزشک مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری شود.
  5. به عنوان ضد تشنج دوره درمان با این دارو باید کامل شود.
  6. به عنوان خواب آور، به منظور اجتناب از فراموشی و تسکین در طول روز، دارو باید هنگام خواب مصرف شود.
  7. به دلیل بروز سرگیجه، خواب آلودگی و منگی، از رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید خودداری گردد.
  8. پس از مصرف فرآورده های تزریقی، بیمار باید 2 - 3 ساعت تحت مراقبت باشد.
مقدار مصرف

خوراکی بزرگسالان:

 به عنوان ضد اضطراب، 1 - 3 میلی گرم سه بار در روز و بعنوان خواب آور- تسکین بخش 2 - 4 میلی گرم بصورت مقدار واحد هنگام خواب مصرف می شود.

 

تزریقی بزرگسالان:

بعنوان ضد اضطراب، تسکین بخش  -خواب آور از راه عضلانی 50 mcg/kg  تا حداکثر 4 میلی گرم تزریق می شود. از راه وریدی،44 mcg/kg  یا مقدار تام 2 میلی گرم (هر کدام که کمتر باشد) تزریق می شود. به عنوان ضد تشنج، در حملات مداوم صرعی، از راه وریدی ابتدا 4 میلی گرم به آهستگی تزریق می شود.(2 mg/min)  در صورت تداوم حملات یا عود مجدد پس از 10 - 15 دقیقه، مقدار مصرف را می توان تکرار نمود. حداکثر مقدار مصرف 8 میلی گرم در یک دوره 12 ساعته است.

فرم های دارویی

Tablet: 1 mg, 2 mg

Injection: 2 mg/ml, 4 mg/ml