اکسید منیزیوم

موارد مصرف

این دارو به عنوان ضد اسید و ملین و مکمل منیزیم (در موارد کمبود منیزیم) مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو اسید معده را خنثی می کند.

عوارض جانبی

ضعف عضلانی، اختلالات الکترولیت، درد شکم، کاهش سدیم خون، بی اشتهایی، استفراغ، کلاپس عروق، تهوع و اسهال، ایست قلبی، افزایش فشار خون، گرگرفتکی، تعریق، اغتشاش فکر و کاهش رفلکس محیطی با مصرف این دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف

این دارو در موارد زیادی منیزیم خون نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. در صورت وجود اختلال در عملکرد کلیه، این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  2. وضعیت ادرار بیمار در طول مصرف دارو باید به دقت پیگیری شود.
تداخل های دارویی

جذب این دارو در صورت مصرف همزمان با تتراسیکلین ها کاهش می یابد. اثر درمانی بنزودیازپین ها، کاپتوپریل، کلروکین، دیگوکسین آنتاگونیست های H2، هیدانتوئین ها، نمک های آهن، متوترکسات، فنوتیازین ها، پنی سیلامین و تتراسیکلین ها در صورت مصرف همزمان با نمک های منیزیم کاهش می یابد.

نکات قابل توصیه

این دارو باید همراه با غذا مصرف شود.

مقدار مصرف

مقدار مصرف به عنوان ضد اسید، روزانه 1 - 2 قرص و به عنوان ملین 3.5 گرم از راه خوراکی همراه با بیزاکودیل می باشد. به عنوان مکمل منیزیم، مقادیر800 mg/day  مصرف می شود.

فرم های دارویی

 Tablet: 400 mg