منوتروپین ها

موارد مصرف

منوتروپین ها همراه با HCG به منظور تحریک تخمک گذاری و باروری در بیماران مبتلا به اختلات ثانویه عملکرد تخمدان استفاده می شود. منوتروپین ها در بیماران مبتلا به کم کاری غدد جنسی ناشی از هیپوتالاموس که به کلومیفن پاسخ نداده اند، داروی انتخابی برای القاء تخمک گذاری می باشند. مصرف همزمان منوتروپین ها و HCG به منظور تحریک و تسریع تکامل سلولهای تخمک در روش های باروری خارج از بدن (IVF) بکار برده می شود. این ترکیب داروئی همچنین به منظور تحریک اسپرماتوژنز در مردان مبتلا به کم کاری بیضه ها ناشی از کمبود گنادوتروپین اولیه یا ثانویه، استفاده می شود.

مکانیسم اثر

منوتروپین ها حاوی LH و FSH می باشند. ترکیب این دو هورمون موجب تحریک رشد فولیکول و بلوغ آن می گردد. تجویز منوتروپین ها، به دنبال تجویز HCG و افزایش غلظت تستوسترون، موجب القا اسپرماتوژنز می گردد.

فارماکوکینتیک

این دارو از طریق کلیه دفع می شود.

عوارض جانبی

بزرگ شدن تخمدان ها یا کیست تخمدانی خفیف یا متوسط، درد، تورم و تحریک در ناحیه تزریق، بروز بثورات جلدی در سطح بدن یا در محل تزریق و نیز چند قلوزایی از عوارض شایع مصرف دارو هستند.

موارد منع مصرف

در صورت وجود خونریزی واژن با علت نامشخص و همچنین در کیست تخمدان یا بزرگی بیش از حد تخمدان ها که مربوط به سندرم پلی کیستیک نمی باشد، نباید از منوتروپین ها استفاده شود.

هشدارها
  1. استفاده از منوتروپین ها برای القا تخمک گذاری در زنان نابارور، با شیوع چند قلوزائی همراه است. این امر می تواند خطر تولد نوزادان نارس و سایر مشکلات همراه با حاملگی چند قلو را افزایش دهد.
  2. رژیم دارویی بسته به پاسخ هر بیمار متغیر بوده و چنانچه تخمدانها بطور غیرطبیعی بزرگ شده یا غلظت استرادیول سرم در روز آخر درمان با منوتروپین ها بیش از حد افزایش یافته باشد، نباید HCG را تجویز نمود.
نکات قابل توصیه
  1. دارو باید به میزان مناسب تجویز گردد و در حین درمان، بیمار کاملاً تحت نظر و کنترل پزشک باشد.
  2. وجود مشکلاتی همچون خونریزی های غیرطبیعی واژن و نیز کیست یا بزرگی تخمدان ها موجب تغییر پاسخ بیمار به درمان می شود.
  3. طی درمان، درجه حرارت روزانه بدن و نیز زمان مقاربت باید دقیقاً ثبت گردد.
مقدار مصرف

میزان داروی تجویزی، بایستی بطور انفرادی و براساس نیاز هر بیمار، برمبنای پاسخ بالینی وی تنظیم گردد. در صورت عدم وقوع تخمک گذاری پس از یک دوره درمان رژیم درمانی را می توان مجدداً تکرار نمود. در صورتی که پس از 2 دوره درمان باز هم تخمک گذاری رخ ندهد، باید حتی المقدور از شیوه های دیگر درمان استفاده گردد.

به منظور القاء تخمک گذاری 75 واحد LH و 75 واحد FSH، یک بار در روز و به مدت 7 روز یا بیشتر به شکل تزریق عضلانی تجویز می شود که بدنبال آن 5000 تا 10000 واحد HCG یک روز پس از آخرین مقدار مصرف منوتروپین ها، تجویز می شود. در صورت نیاز، می توان مقدار مصرف دارو را به 75 - 150 واحد FSH و 75 - 150 واحد LH هر 4 ساعت یک بار و به مدت 5 روز افزایش داد.

در درمان ناباروری مردان و کم کاری بیضه ها ناشی از کمبود گنادوتروپین ها 75 واحد FSH و 75 واحد LH به صورت تزریق داخل عضلانی، 3 بار در هفته (به اضافه 2000 واحد HCG دو بار در هفته) و به مدت حداقل 4 ماه تجویز می شود. در صورتی که اسپرماتوژنز، پس از چهار ماه افزایش نیافته باشد، میزان تجویز را باید به میزان 150 واحد FSH و 150 واحد LH، سه بار در هفته (بدون ایجاد تغییر در میزان HCG)، افزایش داد.

فرم های دارویی

Powder for Injection: 75 IU FSH + 75 IU LH