منتول سالیسیلات

موارد مصرف

منتول سالیسیلات برای تسکین موضعی دردهای عضلانی و روماتوئید، سیاتیک، کمر درد، فیبروزیت، سختی عضلات، دردهای مداوم عضلانی، رگ به رگ شدن، کشیدگی و کوفتگی لیگامان ها و تاندون ها و کبودی ها مصرف می شود.

مکانیسم اثر

منتول در غلظت های کم به طور انتخابی باعث گشاد شدن عروق می شود که با ایجاد احساس سرما موجب بروز اثر ضد دردی می شود. سالیسیلات ها اثر ضد درد موضعی خود را با متوقف کردن عامل تولید تکانه درد اعمال می نمایند.

فارماکوکینتیک

منتول سالیسیلات از طریق پوست جذب می شود.

عوارض جانبی

به ندرت ممکن است واکنش های حساسیت پوستی از جمله درماتیت تماسی مشاهده شود. در صورت استعمال بر نواحی وسیعی از پوست عوارض سالیسیلات ها مثل وزوز گوش، تهوع و استفراغ ممکن است بروز نماید.

موارد منع مصرف

این دارو به صورت موضعی در کودکان با سن کمتر از چهار سال و نیز بر پوست ضایعه دیده یا تحریک شده نباید مصرف شود.

هشدارها

در صورت مصرف همزمان اسید استیل سالیسیلیک یا سایر سالیسیلات ها، مقدار مصرف منتول سالیسیلات باید کاهش یابد.

تداخل های دارویی

مصرف همزمان ترکیبات ضد انعقاد با منتول سالیسیلات موضعی ممکن است به تشدید اثر ضد انعقادی (افزایش زمان پروترومبین) منجر شود.

نکات قابل توصیه
  1. در صورت تداوم علایم بیماری با وجود مصرف دارو، باید به پزشک مراجعه شود.
  2. بهتر است دارو بعد از استحمام با آب گرم استعمال شود.
  3. دارو فقط باید بر روی پوست سالم مصرف شود.
  4. از مصرف دارو در نزدیکی چشم ها و سایر نواحی حساس باید اجتناب گردد.
  5. از نزدیک کردن دارو به آتش یا سطوح داغ (به دلیل قابلیت اشتغال) باید اجتناب گردد.
مقدار مصرف

برای بزرگسالان و کودکان با سن بیشتر از شش سال، به منظور تسکین درد مقدار کافی از پماد تا چهار بار در روز به آرامی روی موضع مالیده می شود. به عنوان ضد احتقان حدود 2 سانتی متر از پماد به آب داغ اضافه و استنشاق می شود و یا قبل از خواب روی سینه مالیده می شود.

فرم های دارویی

Ointment: Methyl Salicylate 15% + Menthol 10%