مپی واکائین

موارد مصرف

مپی واکائین به عنوان بیحس کننده موضعی تزریقی برای ایجاد بیحسی موضعی یا منطقه ای (ناحیه کمری یا دمی)، انفیلتراسیون موضعی و انسداد عصب محیطی مصرف می شود.

فارماکوکینتیک

پیوند این دارو به پروتئین بسیار زیاد است. نیمه عمر دارو در بزرگسالان 1.9 - 3.2 ساعت است. زمان شروع اثر دارو سریع تا متوسط و طول مدت اثر آن متوسط می باشد. جذب سیستمیک این دارو کامل است. متابولیسم دارو کبدی و دفع دارو کلیوی است.

عوارض جانبی

عوارض جانبی بطور کلی به مقدار مصرف، محل تزریق و غلظت پلاسمایی آن بستگی دارد. اختلال بینائی، تشنج، سرگیجه، همهمه یا زنگ زدن گوش، لرزش یا رعشه، اضطراب، هیجان، عصبانیت، تهوع و استفراغ و سفتی گردن در مواقعی که تزریق در نخاع انجام می گیرد، از عوارض جانبی این دارو هستند.

هشدارها
  1. در کودکان و سالمندان، امکان بروز مسمومیت عمومی با این دارو بیشتر است.
  2. در عیب کار قلبی - عروقی، سابقه حساسیت دارویی و وجود التهاب و یا عفونت در محل تزریق باید با احتیاط فراوان استفاده گردد.
تداخل های دارویی
  • داروهای مضعف CNS، از جمله داروهایی که معمولاً قبل از بیهوشی و یا بعنوان کمک همراه با داروهای بیحس کننده موضعی مصرف می شوند و نیز سولفات منیزیم تزریقی در صورتی که همزمان با داروهای بیحس کننده موضعی مصرف گردند، ممکن است موجب بروز اثرات تضعیف اضافی CNS شوند.
  • این دارو با داروهای ضد میاستنی، داروهای مضعفCNS، داروهای گند زدا حاوی فلزات سنگین، گوانتیدین، مهار کننده های مونوآمین اکسیداز و داروهای مسدد عصبی -عضلانی تداخل دارد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

برای انسداد عصبی بازوئی، گردنی و بین دنده ای و ناحیه تناسلی 5 - 40 میلی لیتر از محلول یک درصد، برای انسداد اپی دورال کمری و دمی 15 - 30 میلی لیتر از محلول 1 درصد، برای انفیلتراسیون موضعی غیر از دندانپزشکی 40 میلی لیتر از محلول 0.5 یا یک درصد و برای بیحسی جهت کاهش درد 1 - 5 میلی لیتر از محلول یک درصد استفاده می گردد. حداکثر مقدار مصرف 7 mg/kg یا 400 میلی گرم در هر عمل جراحی است. در دندانپزشکی در فک فوقانی و تحتانی، 54 میلی گرم از محلول 2% و در انفیلتراسیون یا انسداد عصبی تمام حفره دهان 270 میلی گرم از محلول 3% مصرف می شود.

کودکان:

در کودکان مقدار مصرف تا 5 - 6 mg/kg  مجاز می باشد.

فرم های دارویی

Injection: 2% (20 ml)

Cartrige: 3% (1.8 ml)