متادون

موارد مصرف

متادون برای کنترل درد شدید و درمان کمکی قطع وابستگی به اپیوئیدها و از راه تزریقی برای ایجاد بی دردی در زایمان بکار می رود.

فارماکوکینتیک

از راه تزریقی و خوراکی جذب خوبی دارد. در کبد متابولیزه می گردد. بطور عمده از طریق کلیه ها و مقدار کمی از آن نیز از طریق صفرا دفع می شود. پیوند دارو به پروتئین پلاسما زیاد و نیمه عمر آن 15 - 25 ساعت می باشد. زمان شروع اثر ضد دردی دارو از راه خوراکی 30 - 60 دقیقه و از راه تزریق عضلانی 10 - 20 دقیقه و طول مدت اثر ضد دردی 4 - 5 ساعت می باشد.

عوارض جانبی

تهوع و استفراغ (بخصوص در شروع مصرف)، یبوست، خواب آلودگی، کمی فشار خون و تضعیف تنفس با مقادیر زیاد، اشکال در ادرار کردن، اسپاسم صفرا یا مثانه، خشکی دهان، تعریق، سردرد، گرگرفتگی صورت، سرگیجه، کاهش ضربان قلب، تپش قلب، افت فشار خون وضعیتی، افزایش فشار خون ریوی، کاهش دمای بدن، توهم، حالت خماری، تغییر خلق و خو، وابستگی، اختلال در تفکر، تنگی مردمک چشم، بثورات جلدی، کهیر و خارش از عوارض جانبی دارو هستند.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت وجود اسهال شدید همراه با کولیت پسودوممبران ناشی از مصرف سفالوسپورین ها یا پنی سیلین ها، اسهال ناشی از مسمومیت، ضعف حاد تنفسی نباید مصرف شود.

هشدارها
  1. در موارد زیر مصرف این دارو باید با احتیاط فراوان انجام شود: آسم، کم بودن ذخیره تنفسی، التهاب روده و بیماری تنفسی.
  2. این دارو، ممکن است سبب بروز وابستگی شود.
تداخل های دارویی
  • فنی توئین و ریفامپین، متابولیسم متادون را تسریع کرده و اثرات آن را کاهش می دهند.
  • اگر بطور همزمان با الکل یا سایر داروهای مضعف CNS مصرف شود، تضعیف CNS تشدید شده و می تواند موجب ایجاد ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود.
  • مصرف همزمان با داروهای شبه آتروپینی نیز موجب تشدید احتباس ادرار شده و ممکن است انسداد فلجی روده ایجاد نماید.
  • مصرف بوپرنورفین پیش از مصرف یک داروی ضد درد اوپیوئیدی ممکن است اثر درمانی داروی ضد درد را کاهش دهد.
  • مصرف همزمان نالترکسون در بیمارانی که به داروهای ضد درد اوپیوئیدی وابستگی جسمی دارند، ممکن است سبب بروز علائم قطع مصرف شود.
  • در صورت مصرف همزمان با داروهای مهار کننده مونوآمین اکسیداز ممکن است واکنش های خطرناک بروز کند.
  • و یبوست
نکات قابل توصیه
  1. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود.
  2. اگر پس از چند هفته مصرف دارو، پاسخ مطلوب حاصل نشد، بدون مشورت با پزشک مقدار مصرف دارو نباید افزایش یابد.
  3. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه، تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد. مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود.
  4. از مصرف فرآورده های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو باید خودداری شود.
  5. در صورت بروز سرگیجه، خواب آلودگی، منگی و احساس کاذب سرخوشی باید احتیاط نمود.
  6. هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.
  7. قبل از قطع مصرف دارو پس از مصرف طولانی مدت، باید با پزشک مشورت شود. قطع تدریجی مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
مقدار مصرف

خوراکی

بزرگسالان:

به عنوان ضد درد، ابتدا 2.5 - 10 میلی گرم هر 3 - 4 ساعت در صورت نیاز مصرف می شود. برای مصرف طولانی مدت، مقدار مصرف باید براساس پاسخ بیمار تعیین شود.

کودکان:

مقدار مصرف به عنوان ضد درد، باید توسط پزشک و براساس سن و اندازه بدن تعیین شود.

 

تزریقی

بزرگسالان:

مقدار 2.5 - 10 میلی گرم هر 3 - 4 ساعت در صورت نیاز تزریق عضلانی یا زیرجلدی می شود.  برای سمیت زدائی، از راه عضلانی یا زیرجلدی، مقدار 15 - 40 میلی گرم یکبار در روز برحسب نیاز جهت کنترل علائم قطع مصرف تزریق می شود. مقدار مصرف باید هر 1 - 2 روز براساس پاسخ بیمار کاهش داده شود.

کودکان:

مقدار مصرف به عنوان ضد درد، باید توسط پزشک و براساس سن و اندازه بدن تعیین شود.

فرم های دارویی

Injection: 5 mg/ml, 10 mg/ml

Tablet: 5 mg, 20 mg, 40 mg