متی مازول

موارد مصرف

متی مازول در درمان پرکاری تیروئید مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دار و از طریق ممانعت از اتصال ید به تیروزین و جفت شدن یدوتیروزین ها باعث مهار ساخت هورمون تیروئید می شود.

فارماکوکینتیک

جذب خوراکی متی مازول سریع استولی تحت تاثیر غذا قرار می گیرد. نیمه عمر متی مازول حدود 4 - 14 ساعت است. شروع اثر چند روز یا چند هفته بعد از شروع مصرف دارو است. دفع متی مازول عمدتاً کلیوی است.

عوارض جانبی

آگرانولوسیتوز (تب، لرز، گلودرد)، زردی چشم و پوست (یرقان انسدادی) از عوارض جانبی مهم دارو هستند.

هشدارها
  1. در صورت وجود ضعف مغز استخوان، عیب کار کبد یا عفونت باید با احتیاط مصرف شود.
  2. امکان بروز حساسیت متقاطع بین داروهای ضد تیروئید وجود دارد.
  3. دوره درمان دارو معمولاً شش ماه تا چند سال است.
  4. در صورت بروز علائم آگرانولوسیتوز (گلو درد، تب یا بثورات جلدی) باید سریعاً به پزشک مراجعه شود.
تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان داروهای ضد انعقاد خوراکی با متی مازول ممکن است باعث افزایش اثرات ضد انعقادی شود.
  • مصرف همزمان داروهای مضعف مغز استخوان با متی مازول ممکن است باعث تشدید عوارض جانبی دارو شود.
نکات قابل توصیه

دارو باید هر روز در ساعت مشخص مصرف شود.

مقدار مصرف

بزرگسالان:

در پرکاری تیروئید (با توجه به شدت آن) 15 - 6 0mg/day به عنوان مقدار شروع در 3 مقدار منقسم به مدت 6 – 8 هفته مصرف می شود. مقدار مصرف نگهدارنده 5 - 30 mg/day در 2 – 3 مقدار منقسم است. در بحران تیروئید سمی 15 – 20 میلی گرم هر 4 ساعت در روز اول همراه با سایر اقدامات درمانی مصرف می شود.

 

کودکان:

در پرکاری تیروئید مقدار شروع 0.4 mg/kg/day در سه مقدار منقسم و مقدار مصرف نگهدارنده 0.2mg/kg/day در 3 مقدار منقسم است.

فرم های دارویی

Tablet: 5 mg