متیل پردنیزولون

موارد مصرف

متیل پردنیزولون برای درمان جایگزینی در نارسایی غده فوق کلیوی استفاده می شود. این دارو همچنین در درمان علامتی اختلالات آلرژیک التهابی و برای سرکوب کردن سیستم ایمنی استفاده می شود. متیل پردنیزولون در هیپرپلازی مادرزادی غده فوق کلیه، ادم مغزی و بیماری های روماتیسمی نیز موثر است.

مکانیسم اثر

با اتصال به نواحی خاصی از DNA موجب تحریک روند رونویسی mRNA و بدنبال آن ساخت آنزیم های مسئول اثرات سیستمیک کورتیکواستروئیدها می گردد. کورتیکواستروئیدها با جلوگیری از تجمع سلولهای التهابی در ناحیه التهاب، مهار فاگوسیتوز و آزاد شدن آنزیم های مسئول در التهاب و مهار ساخت و آزاد شدن واسطه های شیمیایی التهاب، اثرات ضد التهابی خود را اعمال می کنند.

فارماکوکینتیک

فراهمی زیستی دارو حدود 80 - 90 درصد بوده و نیمه عمر آن 2 - 3 ساعت می باشد. متیل پردنیزولون بطور عمده در کبد و مقادیری نیز در کلیه و بافت ها به متابولیت های غیرفعال تبدیل می شود.

عوارض جانبی

درمان دراز مدت با متیل پردنیزولون بیمار از جهت ابتلا به بیماری های عفونی مستعد می کند و از طرفی علائم عفونت را نیز پنهان می سازد، مصرف مقادیر زیاد این دارو می تواند اختلالات روانی را تشدید کند. آب مروارید، تکرر ادرار، پرنوشی، قرحه گوارشی، علائم شبه کوشینگ، آکنه و افزایش فشار خون از عوارض جانبی دارو هستند.

موارد منع مصرف
  1. به صورت تزریق داخل مفصلی در موارد جراحی ترمیمی مفاصل، اختلالات انعقادی خون، شکستگی داخل مفصلی، عفونت اطراف مفصل یا سابقه ابتلا به آن، پوکی استخوان اطراف مفصل به دلایلی غیر از آرتریت و مفصل ناپایدار نباید مصرف شود.
  2. در پیشگیری از سندرم زجر تنفسی نوزادان، در صورت وجود آمنیونیت، عفونت سیستمیک یا تب، عفونت با هرپس، عدم کفایت جفت و پارگی زودرس غشا نیز نباید مصرف شود.
هشدارها
  1. استفاده طولانی مدت متیل پردنیزولون در کودکان می تواند منجر به مهار رشد شود.
  2. بدنبال مصرف این دارو ممکن است آزمایشات بررسی عملکرد محور هیپوتالاموس - هیپوفیز - غده فوق کلیوی دچار اختلال شود.
  3. در افراد مسن و بخصوص خانم های یائسه، احتمال ایجاد پوکی استخوان و فشار خون بالا، افزایش می یابد.
  4. تجویز سریع داخل وریدی مقادیر زیاد این دارو، ممکن است موجب کلاپس قلبی- عروقی گردد.
  5. تجویز مقادیری از دارو که موجب تضعیف سیستم ایمنی می گردد، می تواند موجب کاهش پاسخ آنتی بادی سرم در هنگام تجویز همزمان واکسن های حاوی ویروس زنده گردد.
تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان این داروها با ریفامپین، داروهای ضد صرع مانند کاربامازپین، فنوباربیتال، فنی توئین و پریمیدون موجب تسریع متابولیسم متیل پردنیزولون و کاهش اثر دارو می گردد.
  • این دارو ممکن است باعث کاهش اثر داروهای پائین آورنده قند خون و یا داروهای کاهنده فشار خون گردد.
نکات قابل توصیه
  1. از قطع ناگهانی مصرف دارو بعد از استفاده طولانی (بیش از 3 هفته) پرهیز شود.
  2. در طول درمان، مصرف سدیم بایستی محدود شده و مصرف مکمل های حاوی پتاسیم توصیه می شود.
  3. معاینات چشم پزشکی در طول درمان دراز مدت، باید بصورت ادواری انجام گیرد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

متیل پردنیزولون استات به صورت داخل صفاقی، د اخل مفصلی یا تزریق در بافت نرم به میزان 40 - 80 میلی گرم استفاده می شود. در صورت نیاز این مقدار در فواصل 1 - 5 هفته تکرار می شود. مقدار مصرف شکل سوکسینات 10 - 40 میلی گرم به صورت داخل عضلانی یا وریدی است که در صورت نیاز تکرار می شود. مقدار مصرف شکل استات در تزریق عضلانی 40 -120 میلی گرم است که در صورت نیاز هر روز تا 2 هفته قابل تکرار است.

در موارد شدید مولتیپل اسکلروز مقدار 176 mg/day به مدت یک هفته از شکل استات و یا 160 mg/day از شکل سوکسینات مصرف می شود و سپس 71 میلی گرم از استات و یا 64 میلی گرم از سوکسینات یک روز در میان به مدت یک ماه تزریق می شود.

 

کودکان:

در نارسایی غده فوق کلیه 0.2 mg/kg/day یا 3.3 mg/m2/day در 3 مقدار منقسم تجویز می شود.

فرم های دارویی

Powder for Injection (as Sodium Succinate): 500 mg/ml

Injection Methylprednisolone Acetate: 40mg/ml