میلرینون

موارد مصرف

این دارو در کنترل کوتاه مدت نارسایی شدید قلب که به سایر درمان ها پاسخ نمی دهد و در نارسایی حاد قلب پس از جراحی قلب مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو یک مهار کننده فسفودی استراز با اثر اینوتروپیک مثبت و اثر گشاد کنندگی عروق می باشد.

فارماکوکینتیک

%70 از این دارو به پروتئین های پلاسما پیوند می یابد. حذف دارو عمدتا از طریق ادرار است. %83 از مقدار مصرف دارو بصورت تغییر نیافته دفع می شود. نیمه عمر دارو 2.3 ساعت می باشد.

عوارض جانبی

آریتمی بطنی و فوق بطنی، کمی فشار خون، درد قفسه سینه از نوع شبه آنژینی، سردرد، کاهش پتاسیم خون، لرزش و کاهش پلاکت خون.

هشدارها
  1. مقدار مصرف دارو در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی باید کاهش یابد.
  2. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود
  3. بیماران مبتلا به بیماری شدید انسدادی آئورت یا دریچه ای سرخرگ ریوی، هیپرتروفی عضله قلب، فلوتر یا فیبریلاسیون دهلیزی
  4. اندازه گیری فشار خون و ضربان قلب، ثبت نوار قلبی، تعیین میزان الکترولیت و بررسی عملکرد کلیه باید در طول درمان با این دارو صورت گیرد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

مقدار حمله ای اولیه دارو 50 mcg/kg است که طی مدت 10 دقیقه انفوزیون وریدی می شود. درمان نگهدارنده با انفوزیون مداوم وریدی  0.375 - 0.75 mcg/kg/minادامه می یابد. حداکثر مقدار مصرف در 24 ساعت 1.13 mg/kg می باشد.

 

کودکان:

مقدار حمله ای اولیه 75 mcg/kg  انفوزیون وریدی می شود و سپس درمان نگهدارنده با انفوزیون وریدی مداوم  0.75 mcg/kg/min تا حداکثر 1mcg/kg/min، در صورت نیاز، ادامه می یابد.

فرم های دارویی

Injection Solution: 10 mg/mL