موپیروسین

موارد مصرف

موپیروسین، به صورت موضعی در درمان عفونت های مختلف پوست به ویژه عفونت های ناشی از باکتری های گرم مثبت از جمله زرد زخم و ضایعات ضربه ای پوست با عفونت ثانویه ناشی از استافیلوکوک اورئوس و استرپتوکوک بتا همولیتیک، شامل استرپتوکوکوس پایوژنز، مصرف می شود.

مکانیسم اثر

این دارو بصورت برگشت پذیر و اختصاصی به ایزولوسیل ترانسفر RNA سنتتاز متصل شده و بدین وسیله بیوسنتز پروتئین و RNA باکتری را مهار می نماید و بسته به غلظت ممکن است باکتریواستاتیک یا باکتریسید باشد.

فارماکوکینتیک

مقادیر کمی از موپی روسین پس از مصرف موضعی جذب سیستمیک می شود که به سرعت متابولیزه می گردد.

عوارض جانبی

در صورت تجویز دارو بر نواحی وسیعی از زخم های باز یا سوخته بدن، خطر سمیت شدید کلیوی ناشی از جذب پایه پلی اتیلن گلیکول باید مد نظر قرار گیرد. ندرتاً بثورات جلدی، خشکی، سوزش، خارش، قرمزی، درد و تورم پوست، سردرد و تهوع با مصرف دارو گزارش شده است.

موارد منع مصرف
  1. این فرآورده نباید برای نوزادان استفاده شود.
  2. این دارو برای درمان عفونت های پسودومونائی نباید مصرف شود.
هشدارها

در صورت درمان نواحی وسیعی از پوست، خطر بروز سمیت گوشی (بویژه نزد کودکان، افراد مسن و افراد با نارسائی کلیوی) وجود دارد.

نکات قابل توصیه
  1. قبل از استعمال دارو، نواحی آلوده باید با آب و صابون شسته و سپس خشک شود.
  2. به دلیل احتمال بروز مقاومت میکروبی به دارو، مصرف آن به مدت طولانی (بیش از 10 روز) یا در بیمارستان ها توصیه نمی شود.
مقدار مصرف

به مقدار لازم 3 بار در روز تا حداکثر 10 روز در موضع مالیده می شود.

فرم های دارویی

Ointment: 2%