ناپروکسن

موارد مصرف

ناپروکسن در درمان آرتریت روماتوئید، استئوآرتریت، آرتریت جوانان، درد، نقرس، التهاب غیرروماتیسمی، تب و قاعدگی دردناک مصرف می شود.

فارماکوکینتیک

این دارو به خوبی از دستگاه گوارش جذب می شود. نیمه عمر پلاسمایی آن حدود 12 - 15 ساعت است و به طور عمده از طریق ادرار دفع می شود. این دارو به میزان زیاد به پروتئین های پلاسما پیوند می یابد. این دارو در کبد متابولیزه می شود.

عوارض جانبی

اختلالات گوارشی، شامل تهوع، استفراغ، درد های شکمی و خونریزی گوارشی، بثورات جلدی، کهیر و انژیوادم از عوارض جانبی دارو هستند.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت سابقه وجود واکنش آلرژیک شدید از قبیل آنافیلاکسی یا آنژیوادم ناشی از آسپیرین یا سایر داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی یا پولیپ بینی همراه با اسپاسم برونش به علت مصرف آسپیرین، نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: بیماری التهابی یا اولسراتیو قسمت فوقانی یا تحتانی مجرای گوارش (شامل بیماریCrohn ، دیورتیکولیت، قرحه گوارشی، کولیت اولسراتیو)، هموفیلی یا سایر اختلالات خونی شامل اختلال عملکرد انعقادی یا پلاکت ها، عیب کار کلیه، استوماتیت، بیماران سالخورده (به علت عوارض کبدی و کلیوی)، بیمارانی که احتمال بروز خونریزی و زخم گوارشی در آنها زیاد می باشد، و برای شکل دارویی شیاف، خونریزی از ناحیه رکتوم و آنوس، هموروئید، التهاب و ضایعات ناحیه رکتوم و آنوس و التهاب رکتوم.

تداخل های دارویی
  • مصرف همزمان ناپروکسن با داروهای ضد انعقاد ممکن است باعث تشدید اثرات این داروها شود.
  • مصرف همزمان ناپروکسن با لیتیم ممکن است باعث کاهش دفع لیتیم شود.
  • اثرات داروهای مهارکننده گیرنده بتا مانند پروپرانولول در صورت مصرف همزمان با ناپروکسن ممکن است افزایش یابد.
  • اثر کاهنده فشار خون تریامترن، در صورت مصرف همزمان با این داروممکن است کاهش یابد.
  • این دارو پیوند متوترکسات بهپروتئین ومیزان دفع کلیوی آن را کاهش می دهد.
  • غلظت پلاسمایی سیکلوسپورین در صورت مصرف همزمان با این دارو افزایش می یابد.
  • به علت خطر بروز خونریزی در صورت مصرف همزمان این دارو با آسپیرین توصیه نمی شود.
نکات قابل توصیه
  1. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود.
  2. در صورت مصرف این دارو در درمان آرتریت، دوره درمان باید کامل شود. جهت دستیابی به پاسخ مطلوب، ممکن است حداقل 2 هفته زمان نیاز داشته باشد.
  3. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، اگر رژیم درمانی بصورت یک یا دو قرص در روز باشد، در صورت به یاد آوردن طی یک یا دوساعت پس از نوبت فراموش شده، آن نوبت باید مصرف شود. اگر رژیم درمانی بصورت بیش از دو قرص در روز باشد، به محض به یادآوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر اینکه تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد. مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود.
  4. اشکال خوراکی دارو بهتراست همراه با غذا مصرف شود تا تحریک گوارشی کاهش یابد.
  5. مراجعه منظم به پزشک در صورت مصرف طولانی مدت، به منظور بررسی پیشرفت درمان توصیه می شود.
  6. احتمال بروز حساسیت به نور وجود دارد.
  7. در صورت مشاهده علائم شبه انفلوآنزا (لرز، تب یا درد عضلانی) قبل یا همزمان با بثورات جلدی، باید به پزشک مراجعه شود.
  8. از نصف کردن یا خرد کردن قرص های 500 میلی گرمی این دارو باید خودداری کرد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

به عنوان ضد روماتیسم، 250 - 500 میلی گرم دو بار در روز (هنگام صبح و خواب) مصرف می شود. به عنوان ضد التهاب، ضد درد و ضد قاعدگی دردناک، ابتدا 500 میلی گرم و سپس 250 میلی گرم هر6 - 8  ساعت تا زمان کاهش درد مصرف می شود. در بیماری نقرس ابتدا 750 میلی گرم و سپس 250 میلی گرم هر شب تجویز می شود تا حمله نقرسی بهبود یابد. شیاف این دارو به میزان 500 میلی گرم هنگام خواب همراه با مصرف خوراکی دارو در طی روز، استعمال می شود.

کودکان:

به عنوان ضد روماتیسم، 10 mg/kg/day بصورت خوراکی در دو مقدار منقسم مصرف می شود.

فرم های دارویی

Tablet: 250 mg

Delayed Release Tablet: 500 mg

Suppository: 500 mg