نیکوتین

موارد مصرف

نیکوتین به صورت قرص زیرزبانی یا آدامس به عنوان عامل کمکی موقت برای افراد سیگاری که قصد ترک دارند، استفاده می شود. این فرآورده ها به عنوان منابع جایگزین نیکوتین قادر هستند که علائم قطع نیکوتین را در افراد وابسته کاهش دهند.

مکانیسم اثر

نیکوتین به عنوان آگونیست روی گیرنده های نیکوتینی در عقده های عصبی خودکار، غده فوق کلیوی، محل اتصال عصب - عضله و مغز عمل می کند.

فارماکوکینتیک

آزاد شدن نیکوتین از آدامس باید در محیط قلیایی بزاق صورت گیرد، بنابراین بلعیدن آدامس، آزاد سازی نیکوتین را درمحیط اسیدی معده دچار مشکل می کند. نیمه عمر نیکوتین 1 - 2 ساعت است. متابولیسم آن عمدتاً کبدی و دفع آن کلیوی (10 - 20% تغییر نیافته) می باشد. نیکوتین در شیر تجمع می یابد.

عوارض جانبی

آسیب یا تحریک دهان و دندان، فشار خون بالا، سردرد خفیف، افزایش اشتها، افزایش ترشح بزاق، درد در مفاصل فک و گلو درد از عوارض جانبی مهم این دارو هستند.

موارد منع مصرف

در صورت ابتلا فرد به آنژین صدری شدید، آریتمی های قلبی تهدید کننده حیات، سکته مغزی یا قلبی جدید نباید از این فرآورده ها استفاده کرد.

هشدارها
  1. در صورت ابتلا فرد به آنژین صدری، آریتمی های قلبی، دیابت نوع I، هیپرتیروئیدیسم، سابقه سکته قلبی، فئوکروموسیتوم، بیماری های وازواسپاستیک، زخم گوارشی فعال، حساسیت به نیکوتین، التهاب مری یا سابقه آن، التهاب دهان و گلو این فرآورده را باید با احتیاط کامل بکار برد.
  2. در صورت وجود اختلال مفصل فکی - گیجگاهی یا اختلالات دندانی، مصرف آدامس باید با احتیاط کامل صورت گیرد.
تداخل های دارویی

با ترک سیگار به موارد زیر باید توجه داشت:

  • متابولیسم داروهای متسع کننده برونش (مثل تئوفیلین)، کافئین، ایمی پرامین، اگزازپام، پنتازوسین، پروپوکسی فن و بتا آنتاگونیست ها کاهش می یابد و لذا مقدار مصرف این داروها را باید کاهش داد.
  • به دلیل کاهش میزان کاتکول آمین ها، اثر آنتاگونیست های آلفا افزایش و اثر داروهای مقلد سمپاتیک کاهش می یابد، لذا باید مقدار این داروها را متناسب با نیاز بیمار تنظیم کرد.
  • به دلیل افزایش جذب انسولین و افزایش سطح سرمی آن، مقدار مصرف انسولین را باید کم کرد.
نکات قابل توصیه
  1. فرآورده های فقط موقعی استفاده شوند که نیاز ضروری برای سیگار کشیدن وجود دارد. جویدن آدامس باید به طور متناوب (با فاصله حداقل یکساعت) و آهسته انجام شود. باید سعی شود تا طی 2 - 3 ماه مقدار دفعات استفاده از آدامس یا قرص زیرزبانی را کاهش داده و مصرف آن را قطع کرد.
  2. از مصرف نوشابه های اسیدی مثل آب مرکبات، قهوه، نوشابه های گازدار، چای، 15 دقیقه قبل یا درحین جویدن آدامس باید خودداری شود.
  3. در طی درمان با فرآورده های نیکوتین، باید از سیگار کشیدن خودداری شود.
  4. در دوره بارداری نباید از این فرآورده ها استفاده شود.
  5. از بلع آدامس ها باید خودداری نمود.
  6. نباید قرص های زیرزبانی را جوید یا آنها را خرد کرد.
مقدار مصرف

بزرگسالان:

 بعد از قطع مصرف سیگار، در هفته اول تا ششم هر 1 - 2 ساعت یک بار، در هفته هفتم تا نهم هر 2 - 4 ساعت یکبار، در هفته دهم تا دوازدهم هر 4 - 8 ساعت یک بار از این فرآورده ها استفاده شود. بیماران باید حداقل 9 بار در روز در طی 6 هفته اول درمان از فرآورده ها استفاده کنند. برای افراد سیگاری که بیش از25 سیگار در روز مصرف می کرده اند، مطابق برنامه فوق و به میزان دو برابر از فرآورده ها استفاده می شود. بیشتر از24 بار در روز نباید از فرآورده ها استفاده شود.

فرم های دارویی

Chewing Gum: 2 mg

Sublingual Tablet: 2 mg